Służba Zwycięstwu Polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Historia Polski
Kotwica

Ten artykuł jest częścią cyklu:
Polskie Państwo Podziemne

Służba Zwycięstwu Polski (SZP) - polska organizacja konspiracyjna podczas II wojny światowej,

Powołana 27 września 1939 (jeszcze podczas oblężenia Warszawy) na rozkaz dowódcy obrony Warszawy generała Juliusza Rómmla. Dowódcą SZP został generał Michał Tokarzewski-Karaszewicz.

Quote-alpha.png
Dane mi przez Naczelnego Wodza w porozumieniu z rządem pełnomocnictwo dowodzenia w wojnie z najazdem na obszarze całego Państwa przekazuję gen. bryg. Michałowi Tadeuszowi Tokarzewskiemu – Karaszewiczowi z zadaniem prowadzenia dalszej walki o utrzymanie niepodległości i całości granic[1].

Cele organizacji obejmowały: walkę o wyzwolenie Polski w granicach przedwojennych, odtworzenie i reorganizację armii polskiej oraz powołanie tymczasowych ośrodków władzy.

SZP podporządkowała się Rządowi RP na uchodźstwie. Tokarzewski zwrócił się o poparcie do przedstawicieli przedwrześniowej opozycji (PSL, PPS, SN i SP)i takowe uzyskał. Celem takiego działania było odcięcie rodzącej się konspiracyjnej organizacji wojskowej od sanacji, którą społeczeństwo winiło za klęskę wrześniową, a tym samym pozyskanie poparcia u nowych władz emigracyjnych[2]. Uważana jednak przez gen. Władysława Sikorskiego za zbyt zbliżoną do obozu sanacyjnego została rozkazem Naczelnego Wodza rozwiązana i zastąpiona z dniem 13 listopada 1939 przez Związek Walki Zbrojnej (ZWZ). Była pierwszą organizacją zbrojną Polskiego Państwa Podziemnego. Dotychczasowy dowódca SZP, gen. Michał Karaszewicz-Tokarzewski został mianowany komendantem ZWZ na obszar okupacji sowieckiej.

Organizacja SZP[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo Główne SZP[edytuj | edytuj kod]

Dowódca - gen. Michał Tokarzewski-Karaszewicz

Sztab – płk dypl. Stefan Rowecki "Grabica"

  • Oddział I (organizacyjny) – mjr Antoni Sanojca "Kapnik"
  • Oddział II (informacyjno-wywiadowczy) – mjr Wacław Berka "Brodowicz"
  • Oddział III – płk dypl. Janusz Albrecht "Wojciech"
  • Oddział IV (kwatermistrzostwo) – płk dypl Adam Świtalski "Dąbrowa"
  • Oddział V (łączność) – kpt. Leon Chendyński "Gruda"
  • Oddział VI (prasy i propagandy) – mjr Tadeusz Kruk-Strzelecki "Szczepan"
  • Oddział VII (finansowy) – mjr Stanisław Thun "Malcz" okręg warszawski

Dowództwa Wojewódzkie[3][edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozkaz gen. Rómmla stanowiący podstawę do formowania SZP: Bartelski, Podziemna armia... s. 5
  2. Jan Ciechanowski „Powstanie Warszawskie” Bellona S.A. str. 76 ISBN 978-83-7549-074-9
  3. Na czele okręgu (województwa) stali komendanci wojewódzcy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]