STS-41-D
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| STS-41-D | |
 |
|
| Dane misji | |
| Zaangażowani |  NASA |
| Oznaczenie kodowe | STS-41-D |
| Pojazd | |
| Wahadłowiec | Discovery |
| Załoga | |
 Od lewej: L-R: Walker, Resnik, L-R: Mullane, Hawley, Hartsfield, CoatsMike |
|
| Start | |
| Miejsce startu | Stany Zjednoczone, KSC, LC39-A |
| Początek misji | 30 sierpnia 1984 |
| Orbita okołoziemska | |
| Apogeum | 340 km |
| Lądowanie | |
| Lądowanie | 5 września 1984, Edwards AFB |
| Czas trwania misji | 6 dni, godz, 56 min, 04 sek |
| Przebyta odległość | 4 007 000 km |
| Program lotów wahadłowców | |
STS-41-D (ang. Space Transportation System) misja wahadłowca kosmicznego Discovery . 12. misja programu lotów wahadłowców i pierwsza wahadłowca kosmicznego Discovery.
Spis treści |
[edytuj] Załoga
- Henry Hartsfield (2), Jr., dowódca
- Michael Coats (1), pilot
- Judith Resnik (1), specjalista misji 1
- Steven Hawley (1), specjalista misji 2
- Richard Mullane (1), specjalista misji 3
- Charles Walker (1), specjalista ładunku 1
(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)
[edytuj] Parametry misji
- Masa:
- startowa orbitera: 119.511 kg
- lądującego orbitera: 91.476 kg
- Ładunku: 21.552 kg
- Perygeum: 300 km
- Apogeum: 307 km
- Inklinacja: 28,5°
- Prędkość: - km/h
- Okres orbitalny: 90,6 min
[edytuj] Misja
Była to pierwsza misja trzeciego po Columbii i Chalennger wahadłowca. Oprócz przetestowania nowej konstrukcji wahadłowiec wyniósł na orbitę także trzy satelity komunikacyjne. Podczas misji przeprowadzono także eksperyment z nowym panelem słonecznym, który po rozłożeniu był szeroki na 4 metry i długi na 31 metrów. Na pokładzie przeprowadzono także eksperymenty z wykorzystaniem żywych komórek i kryształów. Cała misja była filmowana za pomocą kamery IMAX, a z nakręconego materiału powstał film fabularny.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||
