STS-5
| STS-5 | |
 |
|
| Dane misji | |
| Indeks COSPAR | 1982-110A |
| Zaangażowani |  NASA |
| Oznaczenie kodowe | STS-5 |
| Pojazd | |
| Wahadłowiec | Columbia |
| Załoga | |
 Od lewej: Allen, Brand, Overmyer, Lenoir |
|
| Start | |
| Miejsce startu | Stany Zjednoczone, KSC, LC39-A |
| Początek misji | 11 listopada 1982 |
| Orbita okołoziemska | |
| Apogeum | 317 km |
| Perygeum | 294 km |
| Okres orbitalny | 90,5 min |
| Inklinacja orbity | 28,5° |
| Lądowanie | |
| Miejsce lądowania | Edwards Air Force Base |
| Lądowanie | 16 listopada 1982 |
| Czas trwania misji | 5 dni, 2 godz, 14 min, 26 sek |
| Przebyta odległość | 3 397 082 km |
| Liczba okrążeń Ziemi | 81 |
| Program lotów wahadłowców | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
STS-5 (ang. Space Transportation System) – piąta misja wahadłowca kosmicznego Columbia.
Spis treści |
Załoga [edytuj]
- Vance Brand (2), dowódca (CDR)
- Robert Overmyer (1), pilot (PLT) – astronauta nr 112
- Joseph Allen (1), specjalista misji (MS1) – astronauta nr 113
- William Lenoir (1), specjalista misji (MS2) – astronauta nr 114
(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)
Parametry misji [edytuj]
- Masa:
- startowa orbitera: 112 088 kg
- lądującego orbitera: 91 841 kg
- Ładunku: 14 551 kg
- Perygeum: 294 km
- Apogeum: 317 km
- Inklinacja: 28,5°
- Prędkość: - km/h
- Okres orbitalny: 90,5 min
Przebieg misji [edytuj]
W odróżnieniu od czterech poprzednich doświadczalnych misji, piąty lot był pierwszym lotem komercyjnym. Za wyniesienie w kosmos swoich satelitów firma Satellite Business Systems (SBS) oraz Telesat Canada zapłaciły NASA 17 mln dolarów. Przy umieszczeniu satelitów na orbicie tym razem zrezygnowano z mechanicznego ramienia kosmicznego (RMS – Remote Manipulator System) testowanego w poprzednim locie. Zastosowano urządzenie, które walcowatego satelitę wprawiało w ruch obrotowy, a następnie poprzez uwolnienie z uchwytów ekspediowało w otwartą przestrzeń kosmiczną. Pierwszy z tych satelitów, SBS-3 przeznaczony do telekomunikacji, o masie 3500 kg, odłączył się od Columbii w 8. godzinie lotu. Po 45 minutach w odległości ponad 30 km od wahadłowca silniki satelity włączyły się i ustawiły go na orbicie zsynchronizowanej z obrotem Ziemi na wysokości około 36 000 km w ten sposób, że satelita znalazł się nad wyspami Galapagos. Drugi z satelitów, kanadyjski Anik C-3 wystartował 24 godziny później z przeznaczeniem do satelitarnej łączności telefonicznej i telegraficznej oraz przekazywania danych dla potrzeb zarządzania. Operację wprowadzania satelitów nadzorowali naukowcy: dr fizyki Joseph P. Allen (lat 45) oraz dr inż. elektryk William B. Lenoir (lat 43), profesor Instytutu Technologicznego w Massachusetts, specjalizujący się w badaniach atmosfery i powierzchni planetarnych metodami teledetekcji. Astronauta Joseph Allen przeprowadził własne doświadczenie ze świnką morską. Za pomocą elektrod wprowadzonych do organizmu zwierzęcia stymulowane zostały u niego reakcje podobne jak przy chorobie. Za pomocą systemu czujników uczeni na Ziemi obserwowali reakcje obronne organizmu gryzonia w warunkach nieważkości. Trzy eksperymenty zostały zaprojektowane i przygotowane przez studentów. Pierwszy dotyczył wzrostu kryształów siarczanu triglicyny w stanie nieważkości, które powoduje powstanie defektów sieci krystalicznej. Kolejne doświadczenie polegało na obserwacji rozwoju kolonii gąbek w warunkach braku ciążenia, a trzecie na obserwacji dyfuzji różnych gorących cieczy. Program przewidywał wyjście 2 astronautów (pierwsze od 1974 roku) na zewnątrz na 3,5 godziny z użyciem nowych skafandrów w celu wykonania różnych badań i ćwiczeń. Niestety, na skutek niesprawności skafandrów musiano zrezygnować z EVA. Początkowo stwierdzono objawy choroby lokomocyjnej u obu naukowców, a gdy ustąpiły, stwierdzono wady układu wentylacyjnego skafandrów. 16 listopada 1982 roku Columbia, kończąc swoją piątą misję, zakończyła swój pierwszy etap lotów[1].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Władysław Gorgoń 1983. Astronautyka. Nr 2(126), str. 25
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||
