Siegfried Lenz

Z Wikipedii

Siegfried Lenz (ur. 17 marca 1926 w Ełku) - niemiecki pisarz

Spis treści 1 Biografia 2 Twórczość 2.1 Powieści 2.2 Opowiadania 2.3 Dramaty

[edytuj] Biografia

Po zwolnieniu z brytyjskiej niewoli studiował literaturę, filozofię i anglistykę w Hamburgu. W latach 1950-1951 był redaktorem działu kulturalnego tygodnika "Die Welt". Od 1951 zajął się wyłącznie twórczością literacką, współpracując z licznymi wydawnictwami prasowymi, radiem oraz wykładał gościnnie na uniwersytecie. Jest laureatem wielu nagród, odznaczeń i wyróżnień. Największym międzynarodowym sukcesem pisarza okazała się, później zekranizowana powieść, Lekcja języka niemieckiego. Powieść została przetłumaczona na 19 języków. Dotyczy moralnych konfliktów w faszystowskich Niemczech.

[edytuj] Twórczość

[edytuj] Powieści

• Es waren Habichte in der Luft (1951)
• Duell mit dem Schatten (1953)
• Za burtą (Der Mann im Strom 1957, wyd. polskie 1966)
• Brot und Spiele (1959)
• Lekcja języka niemieckiego (Deutschstunde 1968, wyd. polskie 1971)
• Das Vorbild (1973)
• Muzeum ziemi ojczystej (Heimatmuseum 1978, wyd. polskie 1991)
• Der Verlust (1981)
• Exerzierplatz (1985)
• Die Klangprobe (1990)
• Die Auflehnung (1994)
• Arnes Nachlass (1999)
• Fundbüro (2003)

[edytuj] Opowiadania

• Słodkie Sulejki (So zärtlich war Suleyken 1955, wyd. polskie 1988)
• Jäger des Spotts (Łowca drwin, 1958)
• Das Feuerschiff (Statek latarnia, 1960)
• Stimmen der See (1962)
• Einstein przepływa Łabę pod Hamburgiem (Einstein überquert die Elbe bei Hamburg 1975, wyd. polskie 1977)

[edytuj] Dramaty

• Nikt nie jest winien (Zeit der Schuldlosen, 1961)
• Das Gesicht (Twarz, 1964)

To jest tylko zalążek artykułu związanego z literaturą. Jeśli możesz, rozbuduj go.