Siegfried Lenz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Siegfried Lenz (ur. 17 marca 1926 w Ełku) - niemiecki pisarz. Laureat Nagrody Goethego.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Po zwolnieniu z brytyjskiej niewoli studiował literaturę, filozofię i anglistykę w Hamburgu. W latach 1950-1951 był redaktorem działu kulturalnego tygodnika "Die Welt". Od 1951 zajął się wyłącznie twórczością literacką, współpracując z licznymi wydawnictwami prasowymi, radiem oraz wykładał gościnnie na uniwersytecie. Jest laureatem wielu nagród, odznaczeń i wyróżnień. Największym międzynarodowym sukcesem pisarza okazała się, później zekranizowana powieść, Lekcja języka niemieckiego. Powieść została przetłumaczona na 19 języków. Dotyczy moralnych konfliktów w faszystowskich Niemczech.
Twórczość [edytuj]
Powieści [edytuj]
- Es waren Habichte in der Luft (1951)
- Duell mit dem Schatten (1953)
- Za burtą (Der Mann im Strom 1957, wyd. polskie 1966)
- Brot und Spiele (1959)
- Całe miasto mówi (Stadtgespräch, 1963)
- Lekcja niemieckiego (Deutschstunde 1968, wyd. polskie 1971)
- Wzór do naśladowania (Das Vorbild, 1973)
- Muzeum ziemi ojczystej (Heimatmuseum 1978, wyd. polskie 1991)
- Der Verlust (1981)
- Exerzierplatz (1985)
- Die Klangprobe (1990)
- Die Auflehnung (1994)
- Arnes Nachlass (1999)
- Biuro rzeczy znalezionych (Fundbüro, 2003)
Opowiadania [edytuj]
- Słodkie Sulejki (So zärtlich war Suleyken 1955, wyd. polskie 1988)
- Łowca drwin (Jäger des Spotts, 1958)
- Statek latarnia (Das Feuerschiff, 1960)
- Stimmen der See (1962)
- Duch mirabelki (Der Geist der Mirabelle, 1975)
- Einstein przepływa Łabę pod Hamburgiem (Einstein überquert die Elbe bei Hamburg 1975, wyd. polskie 1977)
- Zapiski spekulanta (Lehmanns Erzählungen)
Dramaty [edytuj]
- Nikt nie jest winien (Zeit der Schuldlosen, 1961)
- Twarz (Das Gesicht, 1964)
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Niemiecki pisarz honorowym obywatelem Ełku (pol.). [dostęp 2013-01-30].