Sigtuna
| Sigtuna | |
| Państwo | |
| Region | |
| Gmina | |
| Powierzchnia | 3,95 km² |
| Populacja (2005) • liczba ludności • gęstość |
7 204 1824 os./km² |
Sigtuna – miasto w południowo-wschodniej Szwecji nad jeziorem Melar, w regionie Sztokholm. Zajmuje obszar 395 hektarów, a w 2005 posiadało 7 204 mieszkańców[1]. (około 30 tys. mieszkańców zamieszkuje w Gminie Sigtuna). Ma ponad 1000 lat historii.
Historia[edytuj]
Założona została przez Eryka Zwycięskiego ok. 980. Prawa miejskie zostały nadane jeszcze w 1010 przez Olofa Skötkonunga. Około 1100 roku został zbudowany kościół romański z kamienia polnego, który został siedzibą pierwszego[2] biskupa szwedzkiego. Rozkwitało jako królewskie oraz handlowe i ekonomiczne centrum Szwecji przez 250 lat, od końca XI wieku.
W 1187 Sigtuna została spalona w wyniku ataku nieznanych sprawców. Historyczne źródła wspominają tylko o "barbarzyńcach ze wschodu". Estończycy, Liwowie, Karelowie i Księstwo Nowogrodzkie są wskazywani jako najeźdźcy. Możliwe, że estońskie plemiona z wysp Sarema stały za tym atakiem.
Sigtuna kontynuowała swoją egzystencję jako znaczące miasto nawet po ataku, ale w XIV wieku większe znaczenie miały takie miasta jak: Uppsala, Visby, Kalmar i Sztokholm.
Pod koniec X wieku wybijano tutaj pierwsze szwedzkie monety z wizerunkiem Olofa Skötkonunga.
W Sigtunie znajduje się jedna z trzech szwedzkich szkół z internatem: Sigtunaskolan Humanistiska Läroverket (SSHL), do której uczęszczał obecny król Szwecji – Karol XVI Gustaw. Inne znane miejsca to np.: fundacja, ruiny średniowiecznych kamiennych kościołów, mennica i muzeum.
Miasta partnerskie[edytuj]
Przypisy
- ↑ - Szwedzki Urząd Statystyczny SCB (szw.)
- ↑ Praca zbiorowa: Sztuka Romańska. red. Rolf Toman. Tandem Verlag GmBH, 2008, s. 253. ISBN 978-83-7512-972-4.