Smukłodziobek brązowogrzbiety

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Smukłodziobek brązowogrzbiety
Hemitriccus margaritaceiventer[1]
(d'Orbigny & Lafresnaye, 187)
Smukłodziobek brązowogrzbiety
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd pierwowróblowce
Rodzina tyrankowate
Rodzaj Hemitriccus
Gatunek smukłodziobek brązowogrzbiety
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Smukłodziobek brązowogrzbiety (Hemitriccus margaritaceiventer) – gatunek małego ptaka z rodziny tyrankowatych. Występuje w Ameryce Południowej od Kolumbii po Argentynę. Niezagrożony wyginięciem.

Podgatunki i zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się następujące podgatunki[3]:

  • H. m. impiger (P.L. Sclater & Salvin, 1868) - północno-wschodnia Kolumbia i północna Wenezuela
  • H. m. septentrionalis (Chapman, 1914) - górna część Magdalena River Valley (zach.-centr. Kolumbia)
  • H. m. chiribiquetensis Stiles, 1995 - góry Chiribiquete (w całości objęte przez Park Narodowy Chiribiquete; płd. Kolumbia)
  • H. m. duidae (Chapman, 1929) - góry stołowe (tepui) w południowej Wenezueli
  • H. m. auyantepui (Gilliard, 1941) - południowo-wschodnia Wenezuela
  • H. m. breweri (Phelps Jr, 1977) - południowo-centralna Wenezuela
  • H. m. rufipes (Tschudi, 1844) - centralne Peru do północno-zachodniej Boliwii
  • H. m. margaritaceiventer (d'Orbigny & Lafresnaye, 1837) - wschodnia Boliwia do centralnej i południowej Brazylii, Paragwaj i północno-wschodnia Argentyna
  • H. m. wuchereri (Sclater, PL & Salvin, 1873) - wschodnia Brazylia

Zasiedla zakrzewienia i suche lasy do wysokości 2000 m n.p.m[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała wynosi 10-10,5 cm[4], w tym dzioba 12,5-13,5 mm i ogona 3-42 mm. Skrzydło mierzy 40-45,5 mm[5]. Osobniki dorosłe w większości bure. Wierzch ciała szarobrązowy do brązowooliwkowego. Skrzydła szarobrązowe, obrzeżenia lotek i pokryw skrzydłowych tworzących dwa paski płowe. Ogon szary. Spód ciała biały w jasnoszare pasy. Tęczówki białożółte, czerwonopomarańczowa obrączka oczna. Nogi i stopy różowawe. Nie jest znany wygląd osobników młodych, przypuszczalnie są ciemniejsze[4]. Masa ciała waha się między 6,9 a 9 g[6].

Behawior[edytuj | edytuj kod]

Lata jedynie na krótkie dystanse. Pożywienie stanowią owady zbierane ze spodu liści[4].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Okres lęgowy trwa od stycznia do czerwca w Kolumbii i od października do grudnia w Peru, Boliwii i Argentynie. Gniazdo, umieszczone 0,5-3 m nad ziemią, ma kształt kopulasty z bocznym wejściem blisko jego spodu. Budulec stanowią suche trawy, włókna roślinne i puch. Wyściółkę stanowi puch roślinny. W lęgu 1-2 jaja (rzadko trzy). Inkubacja trwa 13-15 dni, wysiaduje jedynie samica. Młode są karmione przez obojga rodziców. Są w pełni opierzone po 13-14 dniach od wyklucia[4].

Przypisy

  1. Hemitriccus margaritaceiventer w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Hemitriccus margaritaceiventer. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. F. Gill & D. Donsker: Tyrant Flycatchers & cotingas. IOC World Bird List (v3.4). [dostęp 29 września 2013].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Nicole Bouglouan: Pearly-vented Tody-Tyrant. Oiseaux-Birds, 2012.
  5. C.E. Hellmayr. Review of the Birds collected by Alcide d'Orbigny in South America. „Novitates Zoologicae”. 32, s. 26, 1925. 
  6. Paul Smith, Derek Onley, Emma Northcote-Smith & Karina Atkinson. Morphometrics of Cerrado Birds from the Reserva Natural Laguna Bianca (ne Paraguay). „The Ring”. 34, s. 56, 2012.