Socjonika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Socjonika (słowo powstałe z połączenia ang. society - społeczeństwo i bionics - bionika) - teoria międzyludzkich stosunków psychologicznych, rozumianych jako wymiana informacji i działań.

U jej podstaw leży przede wszystkim klasyfikacja typów psychologicznych, bazująca na pracy Psychological Types Carl Gustav Jung, ale także freudowska teoria świadomości, przedświadomości i nieświadomości, oraz koncepcja metabolizmu energetyczno-informacyjnego Antoniego Kępińskiego. Twórcą socjoniki jest litewska socjolog Aušra Augustinavičiūtė; teoria powstała w latach 70. XX wieku.

Kluczowym pojęciem socjoniki jest typ informacyjnego metabolizmu (socjotyp). Jest to o sposób wymiany informacji pomiędzy człowiekiem i jego otoczeniem. Jest on niezmienny, uwarunkowany genetycznie. Charakteryzuje się on specyficznym układem 4 funkcji opisanych przez Junga, zmienionych przez Augustinavičiūtė. Wyróżnia się więc opozycje:

  • logiczno-etyczną,
  • intuicyjno-sensoryczną,
  • racjonalistyczno-irracjonalistyczną,
  • ekstrawertyczno-introwertyczną.

Typów powstałych przez dobór tych czterech funkcji jest 16. Pomimo dużej ilości ewentualnych kombinacji pomiędzy dwoma typami, tylko 8 par uznanych jest za komplementarne, uzupełniające się. Przykładowe typy:

  • Żukow (SLE) - typ logiczny, sensoryczny, ekstrawertyczny, irracjonalny,
  • Dostojewski (EII) - typ etyczny, intuicyjny, introwertyczny, racjonalny.

W 1991 założono w Kijowie Międzynarodowy Instytut Socjoniki.


Linki zewnętrzne [edytuj]