Sokollu Mehmed Pasza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mehmed Sokollu

Sokollu Mehmed Pasza lub Mehmed Sokollu, Sokolović, Mehmed Sokoli pasza (ur. 1506 w Sokolovići w Bośni, zm. październik 1579 w Stambule) – z pochodzenia Serb[1][2][3], janczar, wielki wezyr.

Jako małe dziecko został odebrany rodzicom przez Turków i oddany do korpusu janczarów. Uczestniczył w bitwie pod Mohaczem w 1526 i oblężeniu Wiednia w 1529. Trafił na dwór sułtański, gdzie zrobił zawrotną karierę. W 1546 został dowódcą floty, a w 1551 namiestnikiem w Rumelii. Prowadził kampanię przeciwko Habsburgom na Węgrzech. W 1556 mianowany przez sułtana Sulejmana Wspaniałego wielkim wezyrem. Za panowania Selima II faktycznie kierował imperium osmańskim. Zainicjował nieudaną wyprawę na Astrachań w 1569, po której jego wpływy nieco osłabły. Nie zapobiegł wojnie z Wenecją o Cypr. Po klęsce pod Lepanto w 1571 energicznie zabiegał o odbudowę floty tureckiej. W polityce wewnętrznej ułatwił karierę członkom swojej rodziny, forsując Sokoloviciców na urzędy państwowe i godności w Cerkwi prawosławnej. Został zamordowany w październiku 1579 przez niezrównoważonego derwisza. Był jednym z bardziej wpływowych i znanych wielkich wezyrów w historii osmańskiej Turcji

Przypisy

  1. Kočan, Ismet (Dec. 21, 2005). Mit i stvarnost - Mehmed-paša Sokolović. Večernje Novosti Online.
  2. Prof. Mustafa Imamovic - History of Bosniaks, page 158-163.
  3. http://books.google.com/books?id=gxwB5fQeMWIC&pg=PA90

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R. Samardžić, Mehmed Sokolović, t. 1-2, Łódź 1982