Maksymilian Habsburg-Este: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
Paweł Ziemian BOT (dyskusja | edycje)
m zamieniam magiczny ISBN na szablon
Konarski (dyskusja | edycje)
ilustracja
Linia 4: Linia 4:


== Życiorys ==
== Życiorys ==
Arcyksiążę Maksymilian urodził się 14 lipca 1782 roku i pochodził z bocznej linii [[Habsburgowie|Habsburgów]]. Był czwartym synem [[Ferdynand Habsburg|Ferdynanda Habsburga]] i Marii Beatrice d'Este, córki [[Herkules III d'Este|Ercole III d'Este]]. Jego starszym bratem był [[Franciszek IV Habsburg-Este|Franciszek IV]], książę [[Modena|Modeny]]. Młodość spędził w Monzy skąd zmuszony został wraz z rodziną do ucieczki przed nacierającymi wojskami francuskimi. Przeznaczony do służby wojskowej rozpoczął służbę w armii austriackiej. Dał się poznać jako zdolny inżynier o specjalności fortyfikacja wojskowa. Zaczął opracowywać różne, nieraz fantastyczne projekty fortyfikacji, W [[Linz]]u i w [[Wiedeń|Wiedniu]] stawiał wieże, które nazywano później ''wieżami maksymiliańskimi''.<ref>Paweł Pizański, ''Poczet Wielkich Mistrzów Krzyżackich'', Gdańsk 2003, s. 243</ref> Brał udział w walkach z Francuzami na terenie Górnych Włoch. W 1807 roku awansował na marszałka piechoty. W 1809 roku dowodził obroną Wiednia.
Arcyksiążę Maksymilian urodził się 14 lipca 1782 roku i pochodził z bocznej linii [[Habsburgowie|Habsburgów]]. Był czwartym synem [[Ferdynand Habsburg|Ferdynanda Habsburga]] i Marii Beatrice d'Este, córki [[Herkules III d'Este|Ercole III d'Este]]. Jego starszym bratem był [[Franciszek IV Habsburg-Este|Franciszek IV]], książę [[Modena|Modeny]]. Młodość spędził w Monzy skąd zmuszony został wraz z rodziną do ucieczki przed nacierającymi wojskami francuskimi. Przeznaczony do służby wojskowej rozpoczął służbę w armii austriackiej. Dał się poznać jako zdolny inżynier o specjalności fortyfikacja wojskowa. Zaczął opracowywać różne, nieraz fantastyczne projekty fortyfikacji, m. in. w [[Linz]]u, [[Wiedeń|Wiedniu]], [[Werona|Weronie]] czy na wyspie [[Sant’Erasmo|Sant'Erasmo]] pod Wenecją polecał wznosić murowane forty artyleryjskie, które nazywano później ''wieżami maksymiliańskimi''.<ref>Paweł Pizański, ''Poczet Wielkich Mistrzów Krzyżackich'', Gdańsk 2003, s. 243</ref> Brał udział w walkach z Francuzami na terenie Górnych Włoch. W 1807 roku awansował na marszałka piechoty. W 1809 roku dowodził obroną Wiednia.


Maksymilian wstąpił do [[Zakon krzyżacki|zakonu krzyżackiego]] w 1801 roku. Odbył nowicjat i 1805 roku został [[komtur]]em krajowym [[Frankonia|Frankonii]]. Wielkim i niemieckim mistrzem Zakonu został w kwietniu 1835 roku po śmierci swego poprzednika arcyksięcia [[Antoni Wiktor Habsburg|Antoniego Wiktora]]. Dokonał wiele ważnych zamian w życiu zgromadzenia. W 1839 roku przyczynił się do przyjęcia nowych Statutów, które zapewniły wpływ dynastii habsburskiej. Przywrócony został katolicki charakter bractwa. Działania Maksymiliana przysporzyły zakonowi nowych nowicjuszy. Arcyksiążę wspomagał finansowo [[Jezuici|Jezuitów]], Siostry Miłosierdzia czy [[Redemptoryści|Redemptorystów]].<ref>Paweł Pizański, op. cit., s. 245</ref>
Maksymilian wstąpił do [[Zakon krzyżacki|zakonu krzyżackiego]] w 1801 roku. Odbył nowicjat i 1805 roku został [[komtur]]em krajowym [[Frankonia|Frankonii]]. Wielkim i niemieckim mistrzem Zakonu został w kwietniu 1835 roku po śmierci swego poprzednika arcyksięcia [[Antoni Wiktor Habsburg|Antoniego Wiktora]]. Dokonał wiele ważnych zamian w życiu zgromadzenia. W 1839 roku przyczynił się do przyjęcia nowych Statutów, które zapewniły wpływ dynastii habsburskiej. Przywrócony został katolicki charakter bractwa. Działania Maksymiliana przysporzyły zakonowi nowych nowicjuszy. Arcyksiążę wspomagał finansowo [[Jezuici|Jezuitów]], Siostry Miłosierdzia czy [[Redemptoryści|Redemptorystów]].<ref>Paweł Pizański, op. cit., s. 245</ref>
Linia 11: Linia 11:
== Bibliografia ==
== Bibliografia ==
* Johannes Ressel: ''Kirchen und Kapellen, religiöse Gedenksäulen und Wegzeichen in Baden bei Wien. Ein Beitrag zur Geschichte, Heimatkunde und Kunstgeschichte''. 2., verbesserte und erweiterte Auflage. Grasl, Baden 1982, {{ISBN|3-85098-131-2}}
* Johannes Ressel: ''Kirchen und Kapellen, religiöse Gedenksäulen und Wegzeichen in Baden bei Wien. Ein Beitrag zur Geschichte, Heimatkunde und Kunstgeschichte''. 2., verbesserte und erweiterte Auflage. Grasl, Baden 1982, {{ISBN|3-85098-131-2}}
* Paweł Pizański, ''Poczet Wielkich Mistrzów Krzyżackich'', Gdańsk 2003, {{ISBN|83-909057-7-9}}
*[[Plik:Isola di Sant'Erasmo - Torre Massimiliana.JPG|mały|173x173px|Wieża Maksymiliana pod Wenecją]]Paweł Pizański, ''Poczet Wielkich Mistrzów Krzyżackich'', Gdańsk 2003, {{ISBN|83-909057-7-9}}


{{Wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego}}
{{Wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego}}

Wersja z 15:00, 17 sie 2017

Maksymilian Habsburg-Este
Herb rodziny Austria-Este

Maksymilian Józef Habsburg-Este (ur. 14 lipca 1782, w Modenie – zm. 1 czerwca 1863, w zamku Ebenzweier, w Altmünster am Traunsee) – arcyksiążę austriacki, wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1835-1863.

Życiorys

Arcyksiążę Maksymilian urodził się 14 lipca 1782 roku i pochodził z bocznej linii Habsburgów. Był czwartym synem Ferdynanda Habsburga i Marii Beatrice d'Este, córki Ercole III d'Este. Jego starszym bratem był Franciszek IV, książę Modeny. Młodość spędził w Monzy skąd zmuszony został wraz z rodziną do ucieczki przed nacierającymi wojskami francuskimi. Przeznaczony do służby wojskowej rozpoczął służbę w armii austriackiej. Dał się poznać jako zdolny inżynier o specjalności fortyfikacja wojskowa. Zaczął opracowywać różne, nieraz fantastyczne projekty fortyfikacji, m. in. w Linzu, Wiedniu, Weronie czy na wyspie Sant'Erasmo pod Wenecją polecał wznosić murowane forty artyleryjskie, które nazywano później wieżami maksymiliańskimi.[1] Brał udział w walkach z Francuzami na terenie Górnych Włoch. W 1807 roku awansował na marszałka piechoty. W 1809 roku dowodził obroną Wiednia.

Maksymilian wstąpił do zakonu krzyżackiego w 1801 roku. Odbył nowicjat i 1805 roku został komturem krajowym Frankonii. Wielkim i niemieckim mistrzem Zakonu został w kwietniu 1835 roku po śmierci swego poprzednika arcyksięcia Antoniego Wiktora. Dokonał wiele ważnych zamian w życiu zgromadzenia. W 1839 roku przyczynił się do przyjęcia nowych Statutów, które zapewniły wpływ dynastii habsburskiej. Przywrócony został katolicki charakter bractwa. Działania Maksymiliana przysporzyły zakonowi nowych nowicjuszy. Arcyksiążę wspomagał finansowo Jezuitów, Siostry Miłosierdzia czy Redemptorystów.[2]

  1. Paweł Pizański, Poczet Wielkich Mistrzów Krzyżackich, Gdańsk 2003, s. 243
  2. Paweł Pizański, op. cit., s. 245

Bibliografia

  • Johannes Ressel: Kirchen und Kapellen, religiöse Gedenksäulen und Wegzeichen in Baden bei Wien. Ein Beitrag zur Geschichte, Heimatkunde und Kunstgeschichte. 2., verbesserte und erweiterte Auflage. Grasl, Baden 1982, ISBN 3-85098-131-2
  • Wieża Maksymiliana pod Wenecją
    Paweł Pizański, Poczet Wielkich Mistrzów Krzyżackich, Gdańsk 2003, ISBN 83-909057-7-9