Srokacz czarnogardły
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Srokacz czarnogardły | |
 Samiec na oparciu krzesła |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | srokacze |
| Rodzaj | Cracticus |
| Gatunek | srokacz czarnogardły |
| Nazwa systematyczna | |
| Cracticus nigrogularis[1] | |
| (Gould, 1837) | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Srokacz czarnogardły (Cracticus nigrogularis) - gatunek średniego, czarno-białego ptaka z rodziny srokaczy (Cracticidae). Występuje tylko w Australii, ale nie całej. Nie jest zagrożony.
- Cechy gatunku
- Występuje bardzo wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec ma czarną głowę, gardło, pierś oraz oczy. Dziób jest biały, na końcu ciemnoszary z zakrzywionym niemal pod kątem prostym końcem szczęki. Na karku szary. Cały spód ciała biały, łączy się biało z karkiem, także białym. Skrzydła są czarne, z białymi plamami: na dole (przy zgięciu), nieco wyżej (większa) i na lotkach (podłużna). Kuper, pokrywy podogonowe i sterówki białe, ostatnie z wierzchu czarne. Samica i młode zamiast czarnego mają brązowy, pierś jest jedynie "zaprószona". Biały obszar pomiędzy głową a skrzydłami jest mniejszy. U obu płci nogi są szare.
- Wymiary
- długość ciała: 32-35 cm
- waga: 125 g
- Biotop
- Lasy, obszary rolnicze, równiny z drzewami, czasem miasta i przydroża.
- Pożywienie
- Owady, małe gryzonie, jaszczurki i małe ptaki. Nabija je na ułamaną gałąź, potem rozrywa dziobem na kawałki.
- Lęgi
- Gniazdo ma kształt czarki, niestarannie uwitej. Jest wysłana trawą, umieszczona w rozwidleniu wysokiego drzewa. Samica składa 3-5 jaj i sama inkubuje. Młode zostają z rodzicami do ok. 15. miesiąca życia. Pomagają w wychowaniu następnych piskląt.
- Podgatunki
- Wyróżnia się 2 podgatunki[3]:
- C. n. nigrogularis (Gould, 1837) - podgatunek nominatywny
- C. n. picatus Gould, 1848
Przypisy
- ↑ Cracticus nigrogularis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Cracticus nigrogularis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Lepage D., Cracticus nigrogularis. Światowy wykaz ptaków. Avibase. Dostęp 14 czerwca 2009.
[edytuj] Bibliografia
- David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa, 2009 ISBN 9788301157333.
