Skrzydło ptaka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

U ptaków skrzydłem jest przekształcona pierwsza para kończyn. Na skrzydło ptaka składa się: kość ramieniowa (humerus), dwie zrośnięte ze sobą kości przedramienia (kość łokciowa (ulna) i kość promieniowa (radius), dwu kostek powstałych ze zrośnięcia kości pierwszego szeregu nadgarstka oraz kości nadgarstkowo-dłoniowej (carpus-metacarpus). Kość nadgarstkowo-dłoniowa składa się z kolei z dwu wydłużonych i zrośniętych ze sobą na obu końcach kości nadgarstka, tworząc tzw. trzy palce z czego środkowy jest dwuczłonowy, a pozostałe dwa skrajne są jednoczłonowe.

Pióra pokrywające skrzydła i stanowiące istotną część organu lotu ptaka charakteryzują się zróżnicowaniem pod względem wielkości i kształtu. Podstawę skrzydła tworzą lotki. Tak zwane lotki pierwszego rzędu osadzone są wzdłuż kości dłoni; lotki drugiego rzędu osadzone są wzdłuż kości przedramienia. Kilka piór osadzonych na pierwszym palcu nosi nazwę skrzydełka. Z wierzchu lotki przykryte są piórami pokrywowymi (nadlotki), które różnią się między sobą wielkością (wielkie, średnie i małe). Od spodu skrzydła pokrywom skrzydłowym odpowiadają pokrywy podskrzydłowe. Lotki są u ptaków latających najdłuższe i najbardziej sztywne ze wszystkich piór. Również sztywne i wydłużone są pióra ogonowe, czyli sterówki.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]