Static-X

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Static - X
Static X.JPG
Static-X, 2007
Rok założenia 1994
Rok rozwiązania 2013
Pochodzenie  Stany Zjednoczone (Los Angeles)
Gatunek post grunge[1], nu metal[1][2][3], rap metal[1], industrial metal[1][2], metal alternatywny[1][2][3], heavy metal[1], indie rock[1], pop alternatywny[1], rock alternatywny[1]
Aktywność 1994–2010, 2012–2013
Wytwórnia płytowa Warner Bros. Records, Reprise Records
Powiązania Soulfly, Asesino, Ministry, Murderdolls, Prong, Possessed, Seether
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Static-Xamerykański zespół wykonujący szeroko pojętą muzykę rockową.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zespół został założony w 1994 roku w Chicago przez Wayne'a Statica i Kena Jaya. Po nieudanych próbach skompletowania pełnego składu, Static i Jay postanowili przenieść się do Los Angeles, by tam dalej poszukiwać innych muzyków. W Los Angeles poznali Tony'ego Camposa, zakładając zespół znany wówczas pod nazwą Static. Koichi Fukuda, zjawiając się pod drzwiami Wayne'a Statica z karteczką "jestem waszym nowym gitarzystą", uzupełnił szeregi. Razem podpisali umowę z Warner Bros. Records na początku roku 1998.

Debiutancki album zespołu, Wisconsin Death Trip, ukazał się 23 marca 1999. Najbardziej znane utwory z tego albumu to "Push It", "I'm with Stupid", "Bled for Days" oraz "Fix". Zespół wyruszył na trasę promującą album. Członkowie zespołu wystąpili między innymi na dwóch imprezach z serii Ozzfest. W tym roku zespół wydał też mało znaną, w Polsce niedostępną EP The Death Trip Continues, zespół napisał też utwór "Otsegolation" do gry "Omega Boost" wydanej na konsolę PlayStation. Album sprzedał się w nakładzie 1 miliona, co oznaczało, że zespół dostał platynową płytę. Wartym uwagi jest fakt, że zespół zyskał wielką popularność głównie dzięki radiowemu DJ-owi Howardowi Sternowi.

Przed nagraniem drugiego albumu, zatytułowanemu Machine, gitarzysta Koichi Fukuda opuścił zespół, by poświęcać więcej czasu swojej rodzinie oraz zająć się innymi projektami muzycznymi. Muzyk został zastąpiony przez nowego gitarzystę Trippa Eisena, znanego wcześciej z zespołu Dope, ale na nowym albumie wszystkie gitary nagrał Wayne. Machine została wydana 22 maja 2001. Album charakteryzuje przesunięcie środka ciężkości z elektroniki na bardziej gitarowe granie.

W 2003 grupa wydała swój trzeci album Shadow Zone, podczas nagrywania tego albumu Eisen napisał i nagrał już część materiału. Przed nagraniem albumu zespół opuścił Ken Jay z powodów, jak samo to określił, "różnic politycznych". Do nagrania perkusji został poproszony Josh Freese z A Perfect Circle, Stałym perkusistą został Nick Oshiro, poprzednio znany z zespołu Seether. Shadow Zone została wydana 7 października 2003. Utwór "The Only" z tego albumu został wykorzystany w grze Need For Speed: Underground.

20 lipca 2004 zespół wydał album Beneath... Between... Beyond... - kolekcję rarytasów i nagrań demo.

Krótko po wydaniu Beneath... Between... Beyond... zespół rozpoczął pracę nad czwartym albumem zatytułowanym Start a War. W lutym 2005 Tripp Eisen został aresztowany w związku z molestowaniem seksualnym dzieci, za co grozi mu wieloletnie więzienie. Krótko po aresztowaniu gitarzysta został wyrzucony z zespołu, zastąpił go pierwszy gitarzysta zespołu - Koichi Fukuda, który zajął się programowaniem i miksowaniem nowego albumu, kolejny raz wszystkie gitary nagrał lider zespołu Wayne Static. Start a War został wydany 14 czerwca 2005. Utwór "Skinnyman" jest wykorzystywany w grze Need for Speed: Most Wanted.

Zespół zakończył nagrywanie najnowszego albumu zatytułowanego Cannibal w styczniu 2007. Szósty z kolei album promują single "Cannibal" oraz "Destroyer". Album został wydany 3 kwietnia 2007 w kilku edycjach różniących się zawartością. Cannibal to najcięższa płyta zespołu, w której usłyszymy najmniej elektroniki oraz niezwykle agresywny wokal Wayne'a. Płytę promuje jak na razie jeden wideoklip "Destroyer". Co ciekawe jest to pierwsze nagranie zespołu, w którym posiada on ten sam skład drugi raz z rzędu.

Niestety 28 Kwietnia Nick złamał rękę, ale cały czas towarzyszy zespołowi podczas koncertów jak i w spotkaniach z fanami.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Ostatni skład zespołu
  • Wayne Static – wokal prowadzący, gitara, instrumenty klawiszowe (1994–2010, 2012–2013)
  • Ashes – gitara (2012–2013)
  • Andy Cole – gitara basowa (2012–2013)
  • Sean Davidson – perkusja (2012–2013)
Byli członkowie zespołu
Muzycy sesyjni
  • Josh Freese – perkusja (2003)
Muzycy koncertowi
  • Marty O'Brien – gitara basowa (2001)
  • Bevan Davies – perkusja (2007)
  • Will Hunt – perkusja (2007, 2009)
  • Brent Ashley – gitara basowa (2012)
  • Frankie Sil – gitara basowa (2012)
Oś czasu

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
USA
[4]
UK
[5]
FRA
[6]
DEU
[7]
AUT
[8]
AUS
[9]
JPN
[10]
1999 Wisconsin Death Trip
  • Data: 23 marca 1999
  • Wydawca: Warner Bros. Records
107
2001 Machine
  • Data: 22 maja 2001
  • Wydawca: Warner Bros. Records
11 56 55
2003 Shadow Zone
  • Data: 7 października 2003
  • Wydawca: Warner Bros. Records
20 110 79 120
2005 Start a War
  • Data: 14 czerwca 2005
  • Wydawca: Warner Bros. Records
29 135 88 55 191
2007 Cannibal
  • Data: 3 kwietnia 2007
  • Wydawca: Reprise Records
36 200 56 26
2009 Cult of Static
  • Data: 17 marca 2009
  • Wydawca: Reprise Records
16 33
"—" pozycja nie była notowana.

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście
USA
[4]
FRA
[6]
2004 Beneath... Between... Beyond...
  • Data: 20 lipca 2004
  • Wydawca: Warner Bros. Records
139 169

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł
2008 Cannibal Killers Live
  • Data: 7 października 2008
  • Wydawca: Warner Bros. Records

Minialbumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł
2000 The Death Trip Continues
  • Data: 2000
  • Wydawca: Warner Bros. Records

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Album
US Sales
[4]
US Alt.
[4]
US Main. Rock
[4]
UK
[5]
1999 "Push It" 36 Wisconsin Death Trip
"Bled for Days" 57 36 20
2000 "I'm with Stupid" 38
"Love Dump"
2001 "This Is Not" 36 Machine
"Black and White" 35 65
2002 "Cold" 29
2003 "The Only" 22 Shadow Zone
"So" 37
2005 "I'm the One" 22 Start a War
2006 "Dirthouse" 27
2007 "Destroyer" 23 Cannibal
"Cannibal"
2009 "Stingwray" Cult of Static
"—" pozycja nie była notowana.

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Reżyseria Album
1999 "Push It" Mick Olszewski Wisconsin Death Trip
2000 "I'm with Stupid" Dave Meyers
"Bled for Days" Mitch Sinoway
2001 "This Is Not" Atom Rothlein Machine
"Black and White" Len Wiseman
2002 "Cold" Nathan Cox, Joe Hahn
2003 "The Only" P. R. Brown Shadow Zone
"So" Darren Lynn Bousman
2005 "I'm the One" P. R. Brown Start a War
2006 "Dirthouse" Nate Weaver
2007 "Destroyer" The Butcher Brothers Cannibal
"Cannibal" Colin Greene
2009 "Stingwray" Nathan Cox Cult of Static

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Josh Loehr: Satic-X Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2013-07-14].
  2. 2,0 2,1 2,2 Satic-X Biography (ang.). www.metalstorm.net. [dostęp 2013-07-14].
  3. 3,0 3,1 Garry Sharpe-Young: Satic-X Biography (ang.). www.musicmight.com. [dostęp 2013-07-14].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Static-X Billboard Chart (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2013-77-14].
  5. 5,0 5,1 Static-X UK Chart (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2013-77-14].
  6. 6,0 6,1 Static-X French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2013-77-14].
  7. Static-X/Longplay-Chartverfolgung (niem.). musicline.de. [dostęp 2013-77-14].
  8. Static-X Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2013-77-14].
  9. Static-X Australian Albums Chart (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2013-77-14].
  10. Oricon: Static-X (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2013-77-14].
  11. 11,0 11,1 RIAA: Static-X (pol.). riaa.com. [dostęp 2013-77-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]