Metal alternatywny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Metal alternatywny
Pochodzenie rock alternatywny, hard rock, heavy metal oraz inne
Czas i miejsce powstania koniec lat 80., Stany Zjednoczone
Instrumenty gitara elektryczna, gitara basowa, perkusja
Największa popularność Druga połowa lat 80., szczyt popularności w pierwszej połowie lat 90., umiarkowany w 2000, wzrost popularności na początku 2010
Podgatunki
nu metal, funk metal, rap metal
Inne tematy
Lollapalooza, Ozzfest, industrial metal, grunge, post hardcore

Metal alternatywny (ang. alternative metal) - styl muzyki heavy metalowej, wywodzący się z amerykańskiej sceny rocka alternatywnego, który zdobył popularność na początku lat 90. XX wieku. Charakteryzują go typowe dla muzyki metalowej ciężkie riffy, połączone z niekonwencjonalnymi tekstami i rytmiką[1], oraz odwołaniami do innych stylów muzycznych. Muzyka wielu z wczesnych przedstawicieli tego nurtu zawiera eksperymenty formalne, późniejsi inspirowali się głównie grunge i metalem industrialnym.

Wybrani przedstawiciele: Faith No More[2], Marilyn Manson[3], Mudvayne[4], Soulfly[5], System of a Down[6], Slipknot[7], Korn[8], Deftones[9], Stone Sour[10], Godsmack[11], Linkin Park[12], Alice in Chains[13], Soundgarden[14], i Evanescence[15].

Spis treści

Historia [edytuj]

Metal alternatywny wywodzi się z amerykańskiej sceny rocka alternatywnego końca lat 80. XX wieku[1]. Praktycznie wszystkie zespoły reprezentujące ten gatunek mają swoje korzenie w amerykańskiej scenie podziemnej. Część zespołów wywodzi się z różnych nurtów muzycznych, np. takich jak hardcore punk (Corrosion of Conformity), post hardcore/noise rock (Helmet, The Jesus Lizard), grunge/heavy metal (Alice in Chains, Soundgarden), lub industrial (Ministry, Nine Inch Nails)[1].

Zespoły takie jak Faith No More czy Living Colour są zaliczane jako przedstawiciele metalu alternatywnego, ale są zarazem przykładem otwartości na eksperymenty w łączeniu wielu gatunków[1], takich jak np. funk czy hip hop[1][16].

W latach 90. XX wieku metal alternatywny stał się bardziej jednolity i inspiracją dla wielu zespołów takich jak Rage Against the Machine, Korn, Deftones, Nine Inch Nails czy Helmet[12]. Agresywne riffy grupy Korn, akustyczne ballady Staind i rap rock w wykonaniu grupy Limp Bizkit pozwoliły na stworzenie nowego ruchu muzycznego, który stał się znany jako nu metal[17].

Zobacz też [edytuj]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Alternative Metal (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-11-25].
  2. Stephen Thomas Erlewine: Faith no More (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-11-27].
  3. Jason Ankeny: Marilyn Manson (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-11-25].
  4. William Ruhlmann: Mudvayne (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-11-25].
  5. Greg Prato: Soulfly (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-10-30].
  6. Stephen Thomas Erlewine: System of a Down (ang.). allmusic. [dostęp 25 marca 2008].
  7. Steve Huey: Slipknot (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-07-25].
  8. Jason Ankeny, Bradley Torreano: Korn (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-11-25].
  9. Greg Prato: Deftones (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-11-25].
  10. Bradley Torreano: Stone Sour (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-11-25].
  11. Jason Ankeny: Godsmack (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-11-25].
  12. 12,0 12,1 Andrew Leahey: Linkin Park Biography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-12-15].
  13. Stephen Thomas Erlewine: Alice in Chains (ang.). allmusic.com. [dostęp 2010-12-08].
  14. Stephen Thomas Erlewine: Soundgarden (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-12-15].
  15. Christina Fuoco: Evanescence (ang.). allmusic.com. [dostęp 2009-11-25].
  16. Stephen Thomas Erlewine: Faith No More Biography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-12-15].
  17. Tim Grierson: Alternative Metal - What is Alternative Metal? (ang.). rock.about.com. [dostęp 2011-12-15].

Linki zewnętrzne [edytuj]