Województwo świętokrzyskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Województwo świętokrzyskie
Herb województwa świętokrzyskiego Flaga województwa świętokrzyskiego
Herb województwa Flaga województwa
Swietokrzyskie (EE,E NN,N).png
Województwo świętokrzyskie na mapie Polski
Siedziba wojewody
Siedziba sejmiku
Herb miasta Kielce.svg Kielce
Urząd Wojewódzki Kielce,
al. IX Wieków Kielc 3
Wojewoda Bożentyna Pałka-Koruba
Urząd Marszałkowski Kielce,
al. IX Wieków Kielc 3
Marszałek Adam Jarubas
Powierzchnia 11 710,50 km²
Ludność 1 265 415[1] mieszk.
(30 czerwca 2014)
Gęstość zaludnienia 108,3 mieszk./km²
Urbanizacja 44,8%
Tablica rejestracyjna T
TERYT 26
Kod ISO PL-SK
Podział administracyjny województwa świętokrzyskiego
Powiaty województwa świętokrzyskiego
miasta na prawach powiatu 1
powiaty 13
gminy miejskie 5
miejsko-wiejskie 26
wiejskie 71
Adres urzędu
wojewódzkiego
al. IX Wieków Kielc 3
25-516 Kielce
Wikivoyage-Logo-v3-icon.svg Województwo świętokrzyskie w Wikipodróżach
Świętokrzyski Urząd Wojewódzki
Oficjalna strona województwa świętokrzyskiego
Swietokrzyskie mapa fizyczna.png
Sanatorium Marconi w Busku-Zdroju

Województwo świętokrzyskie – jednostka podziału administracyjnego w południowej części centralnej Polski. Województwo obejmuje obszar 11 710,50 km² i zamieszkuje je 1,27 mln osób[1]. Jest jednym z 16 województw utworzonych w 1999 r. W przybliżeniu obejmuje większą część obszaru dawnego województwa kieleckiego, część tarnobrzeskiego (powiaty opatowski, sandomierski i staszowski) oraz skrawki radomskiego, piotrkowskiego i częstochowskiego.

Województwa z lat 1975-1998 z granicą obecnego województwa świętokrzyskiego

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Położenie administracyjne[edytuj | edytuj kod]

Województwo jest położone w południowo-wschodniej Polsce i graniczy z województwami:

  • województwo lubelskie lubelskim na długości 33,1 km na wschodzie
  • województwo łódzkie łódzkim na długości 152,1 km na północnym-zachodzie
  • województwo małopolskie małopolskim na długości 178,4 km na południu
  • województwo mazowieckie mazowieckim na długości 200,3 km na północy
  • województwo podkarpackie podkarpackim na długości 81,6 km na południowym-wschodzie
  • województwo śląskie śląskim na długości 137,9 km na zachodzie

Położenie fizycznogeograficzne[edytuj | edytuj kod]

Świętokrzyskie leży w obrębie Wyżyny Małopolskiej, na obszarze obejmującym:

Według danych z 1 stycznia 2014 r. powierzchnia województwa wynosiła 11 710,50 km²[2].

Według danych z 31 grudnia 2012 r. w woj. świętokrzyskim lasy obejmowały powierzchnię 328,2 tys. ha, co stanowiło 28,0% jego powierzchni. 7,1 tys. ha lasów znajdowało się w obrębie parków narodowych[3].

Położenie historyczne[edytuj | edytuj kod]

Historyk Jerzy Szczepański zwrócił uwagę na fakt, że przy tworzeniu województwa świętokrzyskiego „argumenty historyczne nie odegrały żadnej roli”. Jako przyczynę takiego stanu rzeczy wymienił „słabą znajomość przeszłości regionu, której ważnym składnikiem było istnienie jednego z największych okręgów przemysłowych na ziemiach polskich – Staropolskiego Okręgu Przemysłowego[4].

Region świętokrzyski rozumiany jest jako obszar między Wisłą, Pilicą i Nidą. Mieścił się on w granicach istniejącego do 1975 województwa kieleckiego[4].

Topografia[edytuj | edytuj kod]

W wymiarze północ-południe województwo rozciąga się na długości 128 km, to jest 1°09′25″. W wymiarze wschód-zachód rozpiętość województwa wynosi 151 km, co w mierze kątowej daje 2°09′53″.

Współrzędne geograficzne skrajnych punktów:

Ukształtowanie powierzchni ma charakter nizinny i wyżynny (średnia wysokość 243,4 m n.p.m.)[potrzebne źródło].

Najwyżej położonym punktem jest wierzchołek Łysicy w gminie Bodzentyn – 611,8 m n.p.m., najniżej zaś – dolina Wisły w gminie Tarłów (127,5 m n.p.m.). Najwyżej położoną miejscowością województwa świętokrzyskiego jest Huta Szklana (462,1 m n.p.m.) w gminie Bieliny, natomiast najniżej – miejscowość Ostrów (128 m n.p.m.) w gminie Tarłów.

Stosunki wodne[edytuj | edytuj kod]

Rzeka Wschodnia

Część granic województwa jest naturalna – na południowym wschodzie i wschodzie wyznacza je Wisła, na zachodzie Pilica. Prawie cały region (z wyjątkiem jednej z dzielnic Sandomierza) położony jest w lewostronnej części dorzecza Wisły.

Przez świętokrzyskie przepływają rzeki: Wisła (górna i środkowa), Pilica, Nida, Nidzica, Lubrzanka, Kamienna, Czarna Włoszczowska, Czarna Konecka, Czarna Staszowska, Wschodnia i wiele mniejszych.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Formacje skalne na szczycie Bukowej Góry

Charakterystycznym elementem województwa są Góry Świętokrzyskie stanowiące centrum Wyżyny Kieleckiej. Góry wpływają na klimat regionu, zaostrzając go. Średnia roczna temperatura powietrza wynosi 5,7 °C w Łysogórach do 8,2 °C w rejonie Sandomierza. Rozpiętość temperatur jest znaczna, w lecie sięga 32-33 °C, zimą spada nawet do –35 °C. Najcieplejsze regiony to Niecka Nidziańska i Kotlina Sandomierska[potrzebne źródło].

Średnie roczne opady wynoszą 602,8 mm, przy czym silnie zależą od ukształtowania terenu. W Łysogórach sięgają 840 mm, podczas gdy na wschodnią część Niecki Nidziańskiej i Kotliny Sandomierskiej przypada 550 mm. Na terenie województwa przeważają wiatry zachodnie o prędkości 3 m/s. Rzadsze są wiatry wschodnie i południowo-wschodnie[potrzebne źródło].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 30 czerwca 2014 r. województwo miało 1 265 415 mieszkańców[1].

Dane z 30 czerwca 2014 r.:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 1 265 415 100 647 613 51 617 802 49
powierzchnia 11 710,50 km²
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
108 55 53

Struktura wyznaniowa[edytuj | edytuj kod]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Województwo składa się z 13 powiatów i jednego miasta na prawach powiatu Kielce. W powiatach znajdują się 102 gminy, w tym 5 gmin miejskich (Kielce, Ostrowiec Świętokrzyski, Starachowice, Skarżysko-Kamienna i Sandomierz), 26 gmin miejsko-wiejskich oraz 71 gmin wiejskich.

Na terenie województwa znajduje się 31 miast i 2542 wsi[potrzebne źródło].

Kielce i powiaty – porównanie
Herb Powiat / miasto na prawach powiatu Liczba ludności
(30 czerwca 2014)[1]
Powierzchnia
[km²][5]
Przeciętna stopa bezrobocia
(30 czerwca 2014)[6]
Herb miasta Kielce.svg Kielce 199,475 109,65 10,5%
POL powiat Busko COA.svg buski 73,410 968,00 7,4%
POL powiat jędrzejowski COA.svg jędrzejowski 87,716 1256,96 14,6%
POL powiat kazimierski COA 1.svg kazimierski 34,833 422,18 12,8%
Powiat kielecki herb.svg kielecki 207,805 2246,07 17,9%
POL powiat konecki flag.svg konecki 83,115 1139,72 22,1%
POL powiat opatowski COA.svg opatowski 54,393 910,90 20,2%
POL powiat ostrowiecki COA.svg ostrowiecki 114,093 616,78 20,1%
POL powiat pińczowski COA.svg pińczowski 40,435 612,85 9,7%
POL powiat sandomierski COA.svg sandomierski 79,814 675,89 11,5%
POL powiat skarżyski COA.svg skarżyski 77,830 395,43 26,3%
POL powiat starachowicki COA.svg starachowicki 92,927 523,41 16,7%
POL powiat staszowski COA.svg staszowski 73,365 924,80 10,9%
POL powiat włoszczowski COA.svg włoszczowski 46,258 907,86 13,0%

Urbanizacja[edytuj | edytuj kod]

Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
KIELCE
KIELCE
Ostrowiec Świętokrzyski
Ostrowiec Świętokrzyski
Starachowice
Starachowice
Skarżysko-Kamienna
Skarżysko-Kamienna
Sandomierz
Sandomierz
Końskie
Końskie
Busko-Zdrój
Busko-Zdrój
Jędrzejów
Jędrzejów
Staszów
Staszów
Pińczów
Pińczów
Włoszczowa
Włoszczowa
Suchedniów
Suchedniów
Połaniec
Połaniec
Opatów
Opatów
Sędziszów
Sędziszów
Stąporków
Stąporków
Kazimierza Wielka
Kazimierza Wielka
Ożarów
Ożarów
Chęciny
Chęciny
Chmielnik
Chmielnik
Małogoszcz
Małogoszcz
Ćmielów
Ćmielów
Kunów
Kunów
Daleszyce
Daleszyce
Wąchock
Wąchock
Koprzywnica
Koprzywnica
Bodzentyn
Bodzentyn
Osiek
Osiek
Zawichost
Zawichost
Skalbmierz
Skalbmierz
Działoszyce
Działoszyce
Geographylogo.svg
Rozmieszczenie miast w województwie świętokrzyskim

W województwie świętokrzyskim jest 31 miast, w tym 1 miasto na prawach powiatu. Miasta zostały uszeregowane według liczby mieszkańców (malejąco). Pogrubioną czcionką oznaczono miasta powiatowe. Dane liczbowe podane według stanu na 30 czerwca 2014 r.[1]

Herb Miasto Powiat Ludność
(30 czerwca 2014)
Pow.
[km²]
Gęst. zal.
[os./km²]
Herb miasta Kielce.svg Kielce na prawach powiatu 199.475 109,65 1819
POL Ostrowiec Świętokrzyski COA.svg Ostrowiec Świętokrzyski ostrowiecki 72.001 46,43 1551
Starachowice herb.svg Starachowice starachowicki 50.982 31,82 1602
Skarzysko kamienna herb.svg Skarżysko-Kamienna skarżyski 47.354 64,39 735
POL Sandomierz COA.svg Sandomierz sandomierski 24.457 28,69 852
POL Konskie COA PioM.svg Końskie konecki 20.149 17,70 1138
POL Busko-Zdrój COA.svg Busko-Zdrój buski 16.598 12,28 1352
Gmina Jędrzejów herb.svg Jędrzejów jędrzejowski 15.758 11,37 1386
Staszow herb.svg Staszów staszowski 15.338 26,88 571
POL Pińczów COA.svg Pińczów pińczowski 11.217 14,33 783
POL gmina Włoszczowa COA.svg Włoszczowa włoszczowski 10.519 30,30 347
POL Suchedniów COA.svg Suchedniów skarżyski 8.695 59,40 146
POL Połaniec COA.svg Połaniec staszowski 8.321 17,41 478
POL Opatów COA.svg Opatów opatowski 6.710 9,36 717
POL Sędziszów COA.svg Sędziszów jędrzejowski 6.690 7,92 845
POL Stąporków COA.svg Stąporków konecki 5.975 10,94 546
POL Kazimierza Wielka COA.svg Kazimierza Wielka kazimierski 5.731 5,33 1075
POL gmina Ożarów COA.svg Ożarów opatowski 4.709 7,79 604
Gmina checiny herb.svg Chęciny kielecki 4.428 14,13 313
Gmina chmielnik herb.svg Chmielnik kielecki 3.906 7,80 501
POL Małogoszcz COA.svg Małogoszcz jędrzejowski 3.901 9,68 403
POL Ćmielów COA.svg Ćmielów ostrowiecki 3.142 13,34 236
POL Kunów COA.svg Kunów ostrowiecki 3.095 7,26 426
Gmina daleszyce herb.svg Daleszyce kielecki 2.914 15,50 188
POL Wąchock COA.svg Wąchock starachowicki 2.855 16,02 178
POL gmina Koprzywnica COA.svg Koprzywnica sandomierski 2.562 17,90 143
Gmina bodzentyn herb.svg Bodzentyn kielecki 2.267 8,65 262
POL Osiek COA.svg Osiek staszowski 2.006 17,43 115
POL Zawichost COA.svg Zawichost sandomierski 1.805 20,29 89
POL Skalbmierz COA.svg Skalbmierz kazimierski 1.304 7,13 183
POL Działoszyce COA.svg Działoszyce pińczowski 970 1,92 505
565.883 669,04 846

Ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

Formy ochrony przyrody w województwie świętokrzyskim.

Szkolnictwo wyższe[edytuj | edytuj kod]

Rektorat i Biblioteka Główna Politechniki Świętokrzyskiej

W Kielcach działają dwie uczelnie publiczne:

Nadto w województwie istnieje jedna zawodowa uczelnia publiczna[9]:

Na terenie województwa świętokrzyskiego funkcjonuje 12 uczelni niepublicznych, w tym 9 w Kielcach[10]:

Funkcjonują również dwa wyższe seminaria duchowne:

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Siedziba Kolportera w Kielcach
Centrum Usług Satelitarnych w Psarach-Kątach, obecnie zlikwidowane

Województwo świętokrzyskie ma charakter przemysłowo-rolniczy. Występuje tutaj wyraźny podział na przemysłową północ i rolnicze południe. Większość ośrodków miejskich znajduje się na terenie dawnego Staropolskiego Okręgu Przemysłowego, skupiając znaczną w skali województwa liczbę miejsc pracy w przemyśle[11]. Podstawowymi bogactwami naturalnymi województwa są kopaliny mineralne; pokłady kamienia gipsowego należą do najbogatszych w Europie[12]. W 2012 świętokrzyska produkcja wapna stanowiła 56,3% produkcji kraju, zaś produkcja kruszywa mineralnego łamanego – 24,6%[13].

W przygotowanym przez tygodnik „Polityka” rankingu 500 największych polskich firm za 2012, znalazło się 14 przedsiębiorstw mających swoją siedzibę w województwie świętokrzyskim, w tym siedem w Kielcach. Najwyżej sklasyfikowane zostały Kolporter Sp. z o.o. S.K.A. (54. miejsce), Celsa Huta Ostrowiec Sp. z o.o. (107.), Elektrownia Połaniec SA – Grupa GDF Suez Energia Polska (129.), Grupa Kapitałowa Rovese SA (160.) i Grupa Polskie Składy Budowlane SA (161.)[14].

Specjalna Strefa Ekonomiczna Starachowice, która powstała w 1997, obejmuje tereny 10 miast i gmin województwa świętokrzyskiego. Na jej obszarze znajdują się m.in. Cersanit II, Fabryka Kotłów Sefako i MAN Bus.

Informacje statystyczne[edytuj | edytuj kod]

W 2014 dochody budżetu województwa świętokrzyskiego zostały ustalone na kwotę 616,6 mln zł, wydatki na kwotę 686,9 mln zł, a deficyt na kwotę 70,3 mln zł[15]. W 2012 dochody budżetów gmin województwa świętokrzyskiego wynosiły 3,1 mld zł, dochody budżetów powiatów – 990,3 mln zł, a dochody budżetu jedynego miasta na prawach powiatu (Kielc) – 981,6 mln zł[16].

W 2011 produkt krajowy brutto województwa świętokrzyskiego wynosił 37,8 mld zł, co stanowiło 2,5% PKB Polski. Produkt krajowy brutto na 1 mieszkańca wynosił 29,6 tys. zł (74,5% średniej krajowej)[16]. Nominalne dochody do dyspozycji brutto w sektorze gospodarstw domowych wynosiły w tym okresie 26,4 mld zł, a na 1 mieszkańca – 20 646 zł[16].

W 2012 w województwie świętokrzyskim pracowało 455,6 tys. osób, którzy stanowili 3,3% wszystkich zatrudnionych w Polsce; zarejestrowanych bezrobotnych było 86,7 tys., a stopa bezrobocia wynosiła 16%, będąc o 2,6 pkt. proc. wyższa od stopy bezrobocia ogółem w kraju[16]. W tym okresie przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto wynosiło 3070,29 zł (tj. 87% przeciętnego wynagrodzenia w Polsce)[16].

W 2012 produkcja sprzedana przemysłu w województwie świętokrzyskim wynosiła 24,1 mld zł, co stanowiło 2% produkcji przemysłu Polski[16]. Sprzedaż produkcji budowlano-montażowej wynosiła 4,4 mld zł, stanowiąc 2,6% tej sprzedaży kraju[16]. W tym samym okresie w województwie znajdowało się 11 675 sklepów; na jeden sklep przypadło 109 mieszkańców, tj. o jednego więcej niż średnia krajowa[16].

W 2012 nakłady inwestycyjne w województwie świętokrzyskim wynosiły 6,5 mld zł, natomiast wartość brutto środków trwałych – 77,8 mld zł[16]. Według stanu na 31 grudnia 2012 w rejestrze REGON znajdowało się 108 068 podmiotów gospodarki narodowej, w tym 3347 w sektorze publicznym[16].

W latach 2010–2012 wzrósł procent osób w gospodarstwach domowych o wydatkach poniżej granicy ubóstwa skrajnego (minimum egzystencji) – z 9,5% do 10,5%[17]. Jednocześnie zmalał procent osób poniżej relatywnej granicy ubóstwa – z 26,6% do 24,3%[17]. Procent osób żyjących poniżej ustawowej granicy ubóstwa w województwie świętokrzyskim wynosił w 2010 11,9%, w 2011 – 9,2%, a w 2012 – 12,2%[17].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Transport drogowy[edytuj | edytuj kod]

Według stanu na 31 grudnia 2012 w województwie świętokrzyskim znajdowało się 17 170 km dróg publicznych, z czego: 754,3 km dróg krajowych, 1076,9 km dróg wojewódzkich, 6191,1 km dróg powiatowych i 9147,7 km dróg gminnych[18]. W tym samym okresie na świętokrzyskich drogach znajdowało się 1276 mostów i wiaduktów (z czego 1262 trwałych) oraz sześć tuneli i przejść podziemnych[18].

W województwie świętokrzyskim istnieje sześć odcinków dróg ekspresowych o łącznej długości 61,2 km. Składa się na to 54,4 km drogi S7, których budowa kosztowała 1,6 mld zł, oraz 6,8 km drogi S74, wartych 361 mln zł. Droga ekspresowa S7 łączy obecnie Skarżysko-Kamienną z Chęcinami (48,6 km, z czego 22,7 km przypada na wybudowaną w latach 2010–2013 obwodnicę Kielc)[19].

Droga ekspresowa S7 na terenie województwa świętokrzyskiego ma docelowo liczyć 103,1 km[19]. Do zrealizowania pozostały trzy odcinki o łącznej długości 48,7 km (47%). W październiku 2014 rozstrzygnięto przetarg na budowę odcinka łączącego Jędrzejów z granicą województwa[20], natomiast w następnym miesiącu – na trasę pomiędzy Chęcinami a Jędrzejowem[21].

W przypadku drogi ekspresowej S74, na odcinku od granicy województwa k. Rudy Malenieckiej do Opatowa pozostało do zrealizowania łącznie 106,9 km (tj. 94%). Według stanu na grudzień 2014, niezbędna dokumentacja ws. odcinka Opatów–Nisko (województwo podkarpackie) nie została przygotowana przez rzeszowski oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad[19].

W uchwalonym w 2014 Planie zagospodarowania przestrzennego województwa świętokrzyskiego znalazł się zapis o przebudowie drogi krajowej nr 78 (od Chmielnika do granicy województwa) do drogi ekspresowej. Jako uzasadnienie takiego posunięcia podano, oprócz skomunikowania planowanego portu lotniczego Kielce-Obice, odtworzenie „szlaku staropolskiego” i otwarcie regionu w kierunku południowo-zachodnim[22].

Istniejące odcinki dróg ekspresowych w województwie świętokrzyskim (kolejno: odcinek, długość, koszt, data budowy):

1. Droga ekspresowa S7
2. Droga ekspresowa S74
  • Kielce–Cedzyna: 6,8 km; 361 mln zł; 2009–2011[19].

Strategicznymi dla rozwoju północnej części województwa świętokrzyskiego pozostają droga krajowa nr 42 i droga krajowa nr 9, łączące Końskie, Skarżysko-Kamienną, Starachowice i Ostrowiec Świętokrzyski.

Miejska komunikacja autobusowa funkcjonuje w pięciu największych miastach: Kielcach, Ostrowcu Świętokrzyskim, Starachowicach, Skarżysku-Kamiennej i Sandomierzu. Żadne z miast województwa świętokrzyskiego nie posiada linii tramwajowej.

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

Według stanu z 31 grudnia 2013 w województwie świętokrzyskim znajdowało się 696 km eksploatowanych linii kolejowych (15. miejsce w kraju), z czego 324 km to linie jednotorowe, natomiast 372 km – dwu- i więcej torowe. 552 km linii kolejowych było zelektryfikowanych[23]. W porównaniu do 1999, tj. utworzenia województwa, liczba kilometrów eksploatowanych linii kolejowych spadła o 56 km (z 752 km)[24].

Podstawowymi liniami są: linia nr 8 Warszawa–Kraków, przebiegająca przez Skarżysko-Kamienną, Suchedniów, Kielce, Jędrzejów i Sędziszów, oraz linia nr 61, rozpoczynająca się na stacji kolejowej Kielce i przechodząca w kierunku zachodnim przez Małogoszcz i Włoszczowę. Północną część województwa łączy linia nr 25, która obsługuje ruch pasażerski na odcinku od Skarżyska-Kamiennej do Starachowic.

Przez zachodnią część województwa przebiega Centralna Magistrala Kolejowa. Włoszczowa Północ jest jedyną stacją na tej linii, na której zatrzymują się pociągi pasażerskie.

Przewozy pasażerskie w województwie organizuje świętokrzyski oddział spółki Przewozy Regionalne. W pociągach Regio obowiązuje oferta specjalna „Bilet Świętokrzyski”. Dostępne są połączenia na czterech odcinkach: Ostrowiec Świętokrzyski–Skarżysko-Kamienna, Skarżysko-Kamienna–Kielce, Kielce–Żelisławice i Kielce–Klimontów. Obejmują one łącznie 48 stacji i przystanków kolejowych[25].

Nie funkcjonują połączenia pasażerskie z siedmioma miastami powiatowymi: Sandomierzem (24,5 tys. mieszkańców), Końskimi (20 tys.), Buskiem-Zdrojem (16,5 tys.), Staszowem (15,5 tys.), Pińczowem (11 tys.), Opatowem (6,5 tys.) i Kazimierzą Wielką (5,5 tys.).

Najważniejszymi węzłami kolejowymi dla gospodarki województwa świętokrzyskiego są: Kielce, Skarżysko-Kamienna i Sędziszów, a nadto stacje związane z przemysłem wydobywczym i przetwórstwem: Rykoszyn, Sitkówka Nowiny, Małogoszcz i Ożarów[26].

Transport lotniczy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Port lotniczy Kielce-Obice, w sekcji Położenie.

Świętokrzyskie jest jednym z czterech województw – obok opolskiego, podlaskiego i warmińsko-mazurskiego – nieposiadającym czynnego portu lotniczego. Siedziba władz województwa świętokrzyskiego, Kielce, położone są pomiędzy pięcioma lotniskami – Warszawa-Okęcie (ok. 174 km), Łódź-Lublinek (ok. 147 km), Kraków-Balice (ok. 127 km), Rzeszów-Jasionka (ok. 155 km) i Lublin-Świdnik (ok. 189 km). W niedługim czasie zostanie również oddany do użytku port lotniczy Radom-Sadków (ok. 82 km).

Śmigłowiec na lotnisku Kielce-Masłów (2011)

Władze Kielc podjęły w 2006 decyzję o budowie portu lotniczego Kielce-Obice na granicy dwóch gmin – Morawicy i Chmielnika. Początkowo samorząd województwa świętokrzyskiego forsował projekt budowy portu lotniczego pod Kielcami w oparciu o istniejące w Masłowie lotnisko sportowe. Zrezygnował z niego w 2014, wskazując tereny w Obicach jako zarezerwowane na potrzeby portu lotniczego[27].

W 2013 Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska uchyliła decyzję środowiskową dla budowy podkieleckiego portu lotniczego. Z końcem tego samego roku wygasła wydana przez Urząd Lotnictwa Cywilnego promesa zezwalająca na założenie lotniska. Pomimo utrudnień, planowany port lotniczy znalazł się w uchwalonym w 2014 Planie zagospodarowania przestrzennego województwa świętokrzyskiego[22].

Cywilne lotnisko sportowe Kielce-Masłów, posiadające drogę startową o długości 1155 m, może przyjmować samoloty do 20 pasażerów. Rozmowy pomiędzy władzami województwa a prywatną firmą lotniczą na temat uruchomienia regularnych połączeń zakończyły się fiaskiem[28].

Administracja i polityka[edytuj | edytuj kod]

Budynek Świętokrzyskiego Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach

Samorząd[edytuj | edytuj kod]

Organem uchwałodawczym jest Sejmik Województwa Świętokrzyskiego, składający się z 30 radnych[29], którzy są wybierani przez mieszkańców województwa w 4 okręgach wyborczych. Sejmik wybiera organ wykonawczy województwa, którym jest zarząd województwa, składający się z 5 członków z przewodniczącym mu marszałkiem. Siedzibą sejmiku województwa są Kielce[30].

Zarząd województwa świętokrzyskiego w kadencji 2014–2018[31]:

W wyborach do sejmiku świętokrzyskiego w 2014 Polskie Stronnictwo Ludowe uzyskało 17 mandatów, Prawo i Sprawiedliwość – 8, Platforma Obywatelska – 3, a SLD Lewica Razem – 2[32]. Przewodniczącym sejmiku V kadencji został wybrany Arkadiusz Bąk, zaś wiceprzewodniczącymi: Tadeusz Kowalczyk, Andrzej Pruś i Grigor Szaginian[33].

Administracja rządowa[edytuj | edytuj kod]

Organem administracji rządowej jest wojewoda, wyznaczany przez Prezesa Rady Ministrów. Siedzibą wojewody są Kielce[30].

Wojewodowie świętokrzyscy:

Polityka[edytuj | edytuj kod]

Mieszkańcy województwa wybierają łącznie 16 posłów na Sejm w okręgu wyborczym nr 33, który pokrywa się z granicami województwa[34]. Mieszkańcy wybierają 3 senatorów w jednomandatowych okręgach wyborczych[35].

Do Parlamentu Europejskiego jest wybieranych 7 posłów z okręgu wyborczego nr 10, który obejmuje także województwo małopolskie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Stan ludności w dniu 30.06.2014. demografia.stat.gov.pl. [dostęp 2014-12-08].
  2. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2014 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2014-07-24. ISSN 1505-5507.
  3. Raport o stanie lasów w Polsce 2012. Warszawa: Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, 2013, s. 78. ISSN 1641-3229.
  4. 4,0 4,1 Jerzy Szczepański, Wstęp, w: Świętokrzyski słownik biograficzny, t. 2, pod red. tegoż, Kielce 2009, s. 5-7.
  5. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2014 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2014-07-24. ISSN 1505-5507.
  6. Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 września 2014 r. ws. przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze powiatów (M.P. z 2014 r. Nr 0, poz. 853)
  7. 7,0 7,1 Szkoły wyższe i ich finanse w 2012 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2103, s. 82. ISSN 1506-2163.
  8. 8,0 8,1 Ranking Uczelni Akademickich 2014. perspektywy.pl. [dostęp 2014-12-08].
  9. Wykaz państwowych wyższych szkół zawodowych. nauka.gov.pl. [dostęp 2014-12-08].
  10. Wykaz uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych. polon.nauka.gov.pl. [dostęp 2014-12-08].
  11. Monika Stachowicz, Innowacje w usługach komunalnych. Przykład województwa świętokrzyskiego, Kielce 2012, s. 124.
  12. Bartosz Jarosiński, Świętokrzyskie w dobie zmian 1999–2006. Studium polityki regionalnej, Kielce 2011, s. 13.
  13. Rocznik statystyczny województwa świętokrzyskiego 2013. Kielce: Urząd Statystyczny, 2014, s. 361. ISSN 1640-0100.
  14. Lista 500 – woj. świętokrzyskie. polityka.pl. [dostęp 2014-12-08].
  15. Budżet województwa świętokrzyskiego na 2014. [dostęp 2014-12-08].
  16. 16,0 16,1 16,2 16,3 16,4 16,5 16,6 16,7 16,8 16,9 Rocznik statystyczny województwa świętokrzyskiego 2013. Kielce: Urząd Statystyczny, 2014, s. 32, 35-37. ISSN 1640-0100.
  17. 17,0 17,1 17,2 Ubóstwo w Polsce w świetle badań GUS. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013, s. 20. ISBN 978-83-7027-536-5.
  18. 18,0 18,1 Transport. Wyniki działalności w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2014, s. 125, 132. ISSN 1506-7998.
  19. 19,0 19,1 19,2 19,3 19,4 19,5 19,6 19,7 19,8 Mapa stanu budowy dróg w woj. świętokrzyskim. gddkia.gov.pl. [dostęp 2014-12-08].
  20. Konsorcjum Budimeksu ma kontrakt na budowę odcinka S7. wnp.pl, 16 października 2014. [dostęp 2014-12-08].
  21. Salini wygrało przetarg na S7 za prawie 0,6 mld zł. wnp.pl, 14 listopada 2011. [dostęp 2014-12-08].
  22. 22,0 22,1 Plan zagospodarowania przestrzennego województwa świętokrzyskiego. Kielce: 2014, s. 379-380.
  23. Transport. Wyniki działalności w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2014, s. 94. ISSN 1506-7998.
  24. Bank Danych Lokalnych – linie kolejowe eksploatowane. stat.gov.pl. [dostęp 2014-12-10].
  25. Wykaz stacji i przystanków. przewozyregionalne.pl. [dostęp 2014-12-09].
  26. Transport kolejowy. wrota-swietokrzyskie.pl. [dostęp 2014-12-09].
  27. Marcin Sztandera: Marszałek do Obic? Chce współpracować. Prezydent: Będę wychwalał pod niebiosa. kielce.gazeta.pl, 22 czerwca 2014. [dostęp 2014-12-08].
  28. Marcin Sztandera: Świętokrzyskie bez odlotu Masłów - Warszawa. „Efekt byłby propagandowy”. kielce.gazeta.pl, 6 czerwca 2014. [dostęp 2014-12-08].
  29. Zarządzenie Nr 12/2010 Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 1 lutego 2010 r. (Dz. Urz. Woj. Świętokrzyskiego z 2010 r., Nr 37, poz. 274).
  30. 30,0 30,1 (art. 3.) Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. (Dz. U. z 1998 r. Nr 96, poz. 603).
  31. Skład zarządu województwa świętokrzyskiego. sejmik.kielce.pl. [dostęp 2014-12-08].
  32. Obwieszczenie komisarza wyborczego w Kielcach z dnia 22 listopada 2014 r. o wynikach wyborów do rad na obszarze województwa świętokrzyskiego. s. 138-139.
  33. Radni sejmiku świętokrzyskiego V kadencji. sejmik.kielce.pl. [dostęp 2014-12-08].
  34. Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy (Dz. U. z 2011 r. Nr 94, poz. 550).
  35. Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]