Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce (SOS Children's Villages) jest pozarządowa organizacja dobroczynną. Pomaga opuszczonym i osieroconym dzieciom. Działa w 132 krajach, w Polsce jest organizacją pożytku publicznego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1949 Austriak Hermann Gmeiner wybudował razem z przyjaciółmi pierwszą SOS Wioskę Dziecięcą, która stała się domem dla sierot wojennych i opuszczonych dzieci (w Imst w Austrii). To był początek działalności Stowarzyszenia.

W 1960 roku projekt rozwijał się bardzo dynamicznie. Sieć Wiosek SOS składała się już z 10 placówek i stu rodzin, wspieranych regularnie przez milion darczyńców. Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce powstały w wielu europejskich krajach. W tym samym roku założone zostało biuro generalne SOS-Kinderdorf International w Strasburgu jako parasol organizacyjny dla Wiosek SOS, z Hermannem Gmeinerem jako pierwszym prezesem.

W kolejnym dziesięcioleciu działalność organizacji wykroczyła poza Europę. Popularna kampania "Ziarnko Ryżu" pozwoliła zbudować pierwszą pozaeuropejską SOS Wioskę Dziecięcą w Deague, w Korei. Powstały pierwsze Wioski SOS w innych krajach Azji oraz w Ameryce Łacińskiej. Pod koniec lat 60. została zbudowana największa SOS Wioska Dziecięca w Go Vap w Wietnamie.

W 1970 roku Stowarzyszenie rozpoczęło działalność na „czarnym lądzie”. Do końca lat 70. w Afryce powstało 30 Wiosek SOS.

W 1982 roku została otwarta Akademia Hermanna Gmeinera w Innsbrucku w Austrii, która stała się ośrodkiem szkoleniowym dla pracowników SOS z całego świata, miejscem spotkań międzynarodowych oraz centrum rozwoju koncepcji opieki nad dzieckiem i wychowania w SOS Wioskach Dziecięcych. W 1984 została założona pierwsza SOS Wioska Dziecięca w Polsce, w Biłgoraju.

W 1985 roku prezesem Stowarzyszenia został Helmut Kutin. Rok później, 26 kwietnia, zmarł Hermann Gmeiner. Zostawił w spadku dla świata dzieło obejmujące 233 SOS Wioski Dziecięce w 86 krajach.

W 1995 roku Stowarzyszenie SOS-Kinderdorf International uzyskało miano pozarządowej organizacji ze statusem doradcy przy „Ekonomiczno-Socjalnej Radzie Organizacji Narodów Zjednoczonych".

Wraz z otwarciem pierwszej SOS Wioski Dziecięcej w Adelaide w Australii w 1996 roku, działalność SOS-Kinderdorf International objęła wszystkie kontynenty świata.

W 2002 roku Stowarzyszenie otrzymało nagrodę im. Conrada N. Hiltona (Humanitarian Prize), przyznawaną organizacjom charytatywnym za szczególny wkład w działania ograniczające ludzkie cierpienie. Rozpoczęto także realizację programów pomocy SOS dla uchodźców Afgańskich w Pakistanie oraz dla byłych dzieci-żołnierzy w Północnej Ugandzie.

W 2009 roku obchodzona była 60. rocznicę założenia pierwszej SOS Wioski Dziecięcej w Imst. W roku 2010 na świecie działa ponad 500 SOS Wiosek Dziecięcych w 132 krajach. Pod opieką Stowarzyszenia znajduje się 1 272 400 dzieci na całym świecie.

Idea[edytuj | edytuj kod]

Misją Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce jest niesienie pomocy wszystkim dzieciom pozbawionym opieki rodzicielskiej oraz zagrożonym jej utratą. Dla tych dzieci stowarzyszenie tworzy rodzinne formy opieki zastępczej, potocznie zwane „SOS Wioskami Dziecięcymi”. Tam opuszczone i osierocone dzieci dostają rodzinę: mamę, tatę, miłość i bezpieczeństwo, czyli warunki, w których mogą się rozwijać. Szczególny nacisk SOS Wioski Dziecięce kładą na przygotowanie dzieci do samodzielnego życia.

Stowarzyszenie prowadzi też projekty opieki krótkoterminowej, czyli Domy Czasowego Pobytu, które są bezpieczną przystanią dla dzieci oczekujących na decyzję sądu rodzinnego o ich ostatecznym miejscu pobytu. Ze wszystkich sił stara się także zapobiegać rozpadowi rodziny przez Programy Umacniania Rodziny.

W Polsce[edytuj | edytuj kod]

Jeden z budynków Wioski Dziecięcej w Biłgoraju

W Polsce funkcjonują 4 SOS Wioski Dziecięce:

Oprócz Wiosek SOS od 1998 roku Stowarzyszenie prowadzi także Dom Młodzieży SOS w Lublinie, Wspólnoty Mieszkaniowe SOS dla młodzieży w Kraśniku, Siedlcach i Koszalinie, Rodzinne Domy Czasowego Pobytu w Biłgoraju i Ustroniu, a także tzw. "małe przedszkola" na terenach wiejskich.

Od marca 2009 Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce należy do Polskiej Koalicji Social Watch.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]