Strelicja królewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Strelicja królewska
Kwiat strelicji królewskiej
Kwiat strelicji królewskiej
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd imbirowce
Rodzina strelicjowate
Rodzaj strelicja
Gatunek strelicja królewska
Nazwa systematyczna
Strelitzia reginae Aiton
Hort. kew. 1:285, t. 2. 1789
Synonimy

Strelitzia parvifolia W. T. Aiton

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Strelicja królewska (Strelitzia reginae Ait.) – gatunek dużej, ozdobnej rośliny z rodziny strelicjowatych, o oryginalnej, grzbiecistej budowie i kontrastowych kolorach kwiatów: pomarańczowym i niebieskim, przypominających ubarwienie ptaków rajskich, stąd wzięła się jej angielska nazwa – Bird of Paradise. Pochodzi z Republiki Południowej Afryki, gdzie występuje nad brzegami rzek i na obszarach przybrzeżnych. Strelicja swą botaniczną nazwę otrzymała na cześć Charlotty Mecklenburg-Strelitz, żony króla Wielkiej Brytanii Jerzego III.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
W postaci krótkiego, w większości podziemnego kłącza.
Liście
Wiecznie zielone, mocne długości 1,5–2 m. Blaszki liściowe dorosłej rośliny osiągają do 70 cm długości i 30 cm szerokości, a same ogonki liściowe do 1 m i średnicy 1 cm[2].
Kwiat
Okwiat o intensywnej, pomarańczowej barwie z ciemnoniebieskimi słupkami.
Owoc
Skórzasty, suchy, pękający z pomarańczowymi wypustkami i licznymi nasionami w środku
Kwiat
 border
Pokrój
 border
Owoc
 border

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. Kwitnie od lutego do końca wiosny, w sprzyjających warunkach od września do końca kwietnia. Jej kwiaty wydzielają nektar, którym żywią się ptaki nektarniki, np. cukrzyki afrykańskie, dokonując jednocześnie aktu zapylania[3].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W krajach o ciepłym klimacie (np. Wyspy Kanaryjskie) używa się jej do dekoracji nie tylko ogrodów, ale również poboczy dróg i skwerów. Jako roślina doniczkowa najczęściej sprzedawana jest jej odmiana `Humilis`, osiągająca najwyżej metr wysokości. `Mandelas` Gold` ma dwubarwne, żółtopomarańczowe i purpurowoniebieskie kwiatostany.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

W klimacie umiarkowanym roślinę tę można uprawiać tylko w doniczkach jako roślinę pokojową. Najlepszy termin siewu – od lutego do października. W czasie wegetacji wymaga systematycznego dokarmiania. Latem może stać w ogrodzie w miejscu zacisznym i słonecznym. Zimą najkorzystniejsza temperatura to około 10 °C i maksymalna ilość światła.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-17].
  2. Moritz Bürki, Marianne Fuchs: Leksykon roślin doniczkowych i balkonowych. Warszawa: Świat Książki, 2010, s. 297. ISBN 978-83-247-1838-2.
  3. P. Mielczarek, W. Cichocki Polskie nazewnictwo ptaków świata

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  2. Ogrodniczak.pl