Studenckie Koła Przewodnickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Studenckie Koła Przewodnickie zaczęły powstawać w latach 50. by szkolić kadrę do prowadzenia górskich obozów wędrownych w środowisku akademickim. Obecnie istnieje 13 studenckich kół przewodnickich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jako pierwsze powstało SKPG Kraków (1955), kolejnymi były SKPS Wrocław (1957), SKPB Warszawa (1957) i SKPB Katowice (1963). Podział na "strefy zainteresowania" odbywa się po pierwszym kursie przewodnickim 1956 w Michałowicach (Karkonosze)[1]. Przewodnicy z Wrocławia objęli Sudety, z Katowic – zachodnią Beskidów: Beskid Śląski, Żywiecki i Mały, z Krakowa środek: Beskid Makowski, Sądecki, Wyspowy, Gorce, oraz Tatry, z Warszawy zaś wschodnią część polskich Beskidów: Beskid Niski i Bieszczady, Góry Świętokrzyskie oraz Pojezierze Mazurskie[2]. Podział ten jest w pewnym stopniu widoczny do dziś min. po lokalizacji baz namiotowych, chatek studenckich i głównych rajdów.

Już na początku istnienia kół, oprócz letnich obozów wędrownych ruszyła nowa forma turystyki – rajdy górskie. Pierwszy odbył się w 1956 Środowiskowy Babiogórski Rajd Studentów. W latach największej popularności, w rajdach uczestniczyło po kilka tysięcy osób[3], obecnie na największych rajdach jest kilkaset uczestników.

Od 1963 członkowie organizacji studenckich uzyskali możliwość zdobywania państwowych uprawnień przewodnickich.

W 1967 SKPG Kraków wprowadziło trójkątną "blachę" przewodnicką, wkrótce swoje blachy wprowadziły pozostałe koła (z wyjątkiem SKPŚ Warszawa). Inny atrybutem przewodnika studenckiego to strój, jest nim sweter kołowy (od lat 90. zastąpiony przez polar), w zależności od koła różni się kolorem (czerwony, granatowy, szary, zielony) i umieszczonym na nim wzorem (dwukolorowe paski, parzenica). Przewodnicy SKPB Warszawa jako jedyni noszą płócienną, brązową bluzę (od 1992 także czerwony polar).

Zarząd Główny PTTK powołał do życia Radę Przewodnictwa Studenckiego (RPS), która między innymi rozdzielała pomiędzy koła dofinansowania na wyjazdy zagraniczne. Obecnie RPS nie rozdziela już żadnych dotacji i służy wyłącznie wymianie informacji pomiędzy kołami. Przedstawiciele kół spotykają się dwa razy do roku – wiosną i jesienią.

Obecnie koła organizują kursy przewodnickie, obozy wędrowne, rajdy, wycieczki weekendowe, prowadzą chatki studenckie, bazy namiotowe, działalność wydawniczą i inne. Po kursach przewodnickich w studenckich kołach przewodnickich zostaje się studenckim przewodnikiem turystycznym lub górskim; należy jednak zaznaczyć, że jest to funkcja prestiżowa, wewnętrzna (tzn. respektowana w obrębie kół przewodnickich lub zwyczajowo także innych studenckich organizacji turystycznych) i społeczna, natomiast przewodnik studencki nie ma uprawnień przewodnika turystycznego ("państwowego"). Niemniej kursy przewodnickie w tych organizacjach są niejednokrotnie jednymi z nielicznych uprawnionych do przygotowywania kandydatów przed egzaminami państwowymi.

Lista kół[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]