Beskid Makowski
| Beskid Makowski | |
 |
|
 Zasięg regionu w obrębie Polski |
|
| Megaregion | Region Karpacki |
| Prowincja | Karpaty Zachodnie |
| Podprowincja | Zewnętrzne Karpaty Zachodnie |
| Makroregion | Beskidy Zachodnie |
| Mezoregion | Beskid Makowski |
| Zajmowane jednostki administracyjne |
Polska: – woj. śląskie – woj. małopolskie |
Beskid Makowski (dawniej nazywany Beskidem Średnim, 513.48) – grupa górska, część Beskidów Zachodnich. Od zachodu sąsiaduje z Beskidem Małym, Kotliną Żywiecką i Beskidem Żywieckim, od północy z Pogórzem Wielickim, od wschodu z Beskidem Wyspowym, od południa z Kotliną Rabczańską, Pasmem Babiogórskim i pasmem Orawskie Beskidy (po słowackiej stronie). Najwyższym szczytem jest Mędralowa (1169 m)[1].
Spis treści |
[edytuj] Granice
Według Jerzego Kondrackiego, autora naukowo opracowanej regionalizacji geograficznej Polski granice Beskidu Makowskiego są następujące[1]:
- granica zachodnia: od przełęczy Głuchaczki na granicy polsko-słowackiej potokiem Przybyłka, rzeką Koszarawą, uchodzącym do niej potokiem Pewlica, w górę rzeką Łękawką, w dół Kocońką i Lachówką do Stryszawki, nią do ujścia do Skawy; Skawą dalej w dół na północ, do ujścia do niej Stryszówki poniżej Skawiec i stąd w górę Stryszówką;
- granica północna: po północnej stronie Pasma Babicy do Myślenic;
- granica wschodnia: od Myślenic w górę doliną Raby i jej dopływu Krzczonówki;
- granica południowa: dolina górnej Skawy do ujścia Skawicy oraz dolina Skawicy od ujścia po Jałowiecką Przełęcz na granicy polsko-słowackiej.
Przy tak wyznaczonych granicach Beskid Makowski ma powierzchnię ok. 900 km², długość ok. 60 km i szerokość 15 km[1].
Na mapach jednak i w przewodnikach zwykle spotkać się można z innym podziałem, w którym do Beskidu Makowskiego dodatkowo zaliczane jest jeszcze całe Pasmo Lubomira i Łysiny oraz Zembalowa[2][3]. Pasmo Przedbabiogórskie, czasami zaliczane jest do Beskidu Żywieckiego.
[edytuj] Rzeźba terenu
Beskid Makowski zbudowane jest z piaskowców magurskich przewarstwionych łupkami warstw. W łupkach wyrzeźbione zostały doliny rzeczne. Składa się z wielu rozczłonkowanych pasm górskich i wzniesień. Są to (w nawiasie najwyższy szczyt tego pasma)[1]:
- Pasmo Pewelsko-Ślemieńskie (Baków 766 m)
- Pasmo Dalina (Dalin 566 m),
- Pasmo Babicy (Babica 727 m),
- Pasmo Koskowej Góry (Koskowa Góra 874 m)
- Pasmo Przedbabiogórskie, zwane też Pasmem Jałowieckim (Mędralowa 1169 m)
[edytuj] Klimat
Na klimat w Beskidzie Makowskim wpływa zróżnicowana rzeźba terenu. Średnia temperatura wynosi od 5 do 7 °C. Wiosna trwa długo i jest chłodna i deszczowa, nawroty niskiej temperatury występują aż do maja. Lato bywa trochę cieplejsze niż w Beskidzie Żywieckim, lecz trwa tyle samo. Jesień jest długa i sucha. Notowane są częste wahania temperatury, tak jak i w reszcie regionu. Zima utrzymuje się zazwyczaj od końca listopada do marca. Przeciętnie najwięcej opadów zaobserwowano w czerwcu i w sierpniu, a najmniej w październiku, średnia roczna wynosi 800 mm. Podobnie jak w Beskidzie Wyspowym zdarzają się tu inwersje temperatury.
[edytuj] Ludność
Jest to obszar dość gęsto zaludniony. Lasy występują głównie na wyższych grzbietach górskich, natomiast doliny i śródgórskie zrównania zajęte są pod uprawy rolne i osady ludzkie. Są 4 miasta: Maków Podhalański, Sucha Beskidzka, Jordanów, Myślenice.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
- ↑ Andrzej Matuszczyk: Beskid Wyspowy. Pruszków: Oficyna Wyd. „Rewasz”, 2001. ISBN 83-85557-86-5.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||
|
|||||||||||
