Styfninian ołowiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Styfninian ołowiu
Styfninian ołowiu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6HN3O8Pb
Masa molowa 450,29 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 15245-44-0
PubChem 61789[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Styfninian ołowiuorganiczny związek chemiczny, materiał wybuchowy inicjujący, który jest najczęściej wykorzystywanym w przemyśle zbrojeniowym. Ma bardzo dużą wrażliwość na bodźce mechaniczne, temperaturę oraz wyładowania elektrostatyczne. Eksploduje w temperaturze około 275 °C. Jego prędkość detonacji oscyluje około 5000 m/s. Maksymalna gęstość styfninianu ołowiu wynosi około 2,6 g/cm³.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Styfinian ołowiu otrzymuje się w reakcji kwasu pikrynowego, tlenku ołowiawego oraz metanolu. Można go również otrzymać metodą z użyciem kwasu styfinowego, tlenkiem magnezu oraz octanem ołowiu(II).

Przypisy

  1. Styfninian ołowiu (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2010-07-17].
  2. 2,0 2,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Styfninian ołowiu (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-02-07].
  3. Styfninian ołowiu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.