Octan ołowiu(II)

Octan ołowiu(II)
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC) octan ołowiu(II)
Inne nazwy i oznaczenia octan ołowiawy, cukier ołowiany
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C4H6O4Pb
Inne wzory	(CH3COO)2Pb; (AcO)2Pb
Masa molowa	325,28 g/mol
Wygląd	biały, krystaliczny proszek (trihydrat)
SMILES CC(=O)[O-].CC(=O)[O-].[Pb+2]
Identyfikacja
Numer CAS	301-04-2 (bezwodny) 6080-56-4 (trihydrat)
PubChem	16693916
Właściwości Gęstość i stan skupienia 2,55 g/cm³; ciało stałe Rozpuszczalność w wodzie 456 g/l Temperatura topnienia 75 °C (trihydrat) 280 °C (bezwodny)
Niebezpieczeństwa MSDS Zewnętrzne dane MSDS Europejska klasyfikacja substancji Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VINFPA wg MSDS na teren USA Toksyczny (T) Groźny dla środowiska (N) Zwroty R R61, R33, R48/22, R50/53, R62 Zwroty S S53, S45, S60, S61 NFPA 704 1 2 1   Temperatura zapłonu niepalny Temperatura samozapłonu niepalny Numer RTECS OF8050000 Dawka śmiertelna LD50 4,7 g/kg (szczur, doustnie)
Podobne związki
Inne aniony	azotan ołowiu
Inne kationy	octan sodu
Podobne związki	octan ołowiu(IV), octan amonu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Octan ołowiu(II), (CH₃COO)₂Pb – organiczny związek chemiczny, sól kwasu octowego i ołowiu na II stopniu utlenienia. Jest czasem nazywany cukrem ołowianym, z powodu słodkiego smaku.

Otrzymywany jest najczęściej w reakcji tlenku ołowiu(II) (PbO) z kwasem octowym.

PbO + 2CH₃COOH → (CH₃COO)₂Pb + H₂O

Krystalizuje jako trójhydrat o wzorze (CH₃COO)₂Pb•3H₂O. Jako dobrze rozpuszczalna sól ołowiu znajduje zastosowanie do syntezy innych jego związków, do wytwarzania papierków ołowiowych (do wykrywania siarczków i siarkowodoru) oraz w przemyśle tekstylnym i barwników.

Podobnie jak większość związków ołowiu jest silnie toksyczny. Zatrucia mają na ogół charakter przewlekły, po długotrwałym narażeniu może dojść do powstania ołowicy. Octan ołowiu wykazuje silne działanie mutagenne, i uszkadza mechanizmy rozrodcze. Jest szczególnie niebezpieczny dla kobiet w ciąży, a zatrucie nim może doprowadzić do uszkodzeń płodu. Do zatruć podostrych i ostrych tym związkiem dochodzi rzadko, ponieważ związki ołowiu źle wchłaniają się z układu pokarmowego i konieczne jest spożycie dużych dawek^{[potrzebne źródło]}.