Pistolet maszynowy Thompson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Thompson
Submachine gun M1928 Thompson.jpg
Thompson M1928A1
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Savage, Utica, NY i Auto-Ordnance, Bridgeport, CT[1]
Rodzaj Pistolet maszynowy
Historia
Prototypy 1919-1921
Produkcja seryjna 1921-1944
Wyprodukowano 1 387 134 szt. z czego 847 991 w Auto-Ordnance a 539 143 w Savage
Dane techniczne
Kaliber 11,43
Nabój .45 ACP (11,43 × 23 mm)[1]
Magazynek pudełkowy 18, 20 lub 30 nab. bębnowy 50 lub 100 nab.
Wymiary
Długość 857 mm (M1928)
856 mm (M1928A1)[1]
813 mm (M1)
Długość lufy 267 mm (M1928, M1928A1)[1]
268 mm (M1)
Długość linii celowniczej 559 mm (M1928)
536 mm (M1)
Masa
broni 4,9 kg (M1928)
4,7 kg (M1)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 280-290 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 900 strz./min.
Szybkostrzelność praktyczna 600-700 strz./min.
Zasięg skuteczny 200 m
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pistolet maszynowy Thompson, znany także jako Tommy gunamerykański pistolet maszynowy produkowany przez firmę Auto-Ordnance, rozsławiony w czasach prohibicji w Stanach Zjednoczonych, kiedy bardzo często „występował” w filmach jako broń zarówno gangsterów, jak i policji. Szczególnie popularny wśród żołnierzy amerykańskich podczas II wojny światowej. Bardzo charakterystyczną cechą tej broni jest okrągły magazynek tuż przed spustem.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Magazynek

W Stanach Zjednoczonych Thompson był początkowo używany przez siły porządkowe, przede wszystkim przez FBI aż do 1976, kiedy został wycofany ze służby. Wszystkie Thompsony będące własnością rządu amerykańskiego zostały zniszczone z wyjątkiem kilku egzemplarzy muzealnych.

Obecnie oryginalny i sprawny model z 1928 kosztuje około 15 000 $. Łącznie wyprodukowano około 1,7 mln[1] sztuk tej broni, z czego 1 387 134 egzemplarzy uproszczonego modelu M1 używanego w czasie II wojny światowej.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • M1921 – pierwszy model produkcyjny, bardzo dobrze wykończony, części drewniane były wykonane ze szlachetnych odmian drewna.
  • M1927 – samopowtarzalna odmiana M1921, strzelająca wyłącznie ogniem pojedynczym.
  • M1928 – krótsza odmiana M1921, najbardziej znana wersja pistoletu maszynowego Thompsona, pojawiająca się w wielu filmach. W latach 30. weszła na wyposażenie US Navy i Marines. W momencie wybuchu II wojny światowej wielkie zamówienia z Wielkiej Brytanii i Francji uratowały producenta przed bankructwem.
  • M1928A1 – model, który wszedł do produkcji tuż przed japońskim atakiem na Pearl Harbor. Zmiany polegały przede wszystkim na zastąpieniu przedniego chwytu łożem oraz na uproszczeniu konstrukcji. Ta wersja była znacznie tańsza w produkcji. Mogła używać magazynków pudełkowych z 20 lub 30 nabojami lub bębnowych z 50 lub 100 nabojami, choć w praktyce okazało się, że korzystanie z magazynków bębnowych prowadziło do częstych zacięć.
  • M1 – jeszcze bardziej uproszczona wersja tego pistoletu maszynowego. Zamek półswobodny zastąpiono w nim zamkiem swobodnym. Z lufy zniknęły charakterystyczne żebra poprawiające jej chłodzenie, a rękojeść napinania zamka przeniesiono na prawy bok komory zamkowej. Zmieniono obrys kolby i osadzono ją na stałe w komorze spustowej. M1 mógł być zasilany wyłącznie z magazynków pudełkowych, których produkcję ograniczono do wersji 30-nabojowej. Wszedł do produkcji w lipcu 1942.
  • M1A1 – Uproszczony model wersji M1. Wyposażony został w zamek o uproszczonej konstrukcji ze stałą iglicą. Wszedł do produkcji w grudniu 1942

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

Wzór M1921 M1928 M1
Nabój .45 ACP (11,43 × 23 mm) .45 ACP (11,43 × 23 mm) .45 ACP (11,43 × 23 mm)
Masa broni nie załadowanej (kg) 4,9 4,9 4,7
Długość broni (mm) 857 857 813
Długość lufy (mm) 372mm z długą i 267 z krótką lufą 267 268
Długość linii celowniczej (mm)  ?? 559 536
Szybkostrzelność praktyczna (strz./min) 600-725 700 700
Prędkość początkowa pocisku (m/s) 280 m/s 280 m/s 280 m/s
Zasięg efektywny(m) 200 200 200

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Walter Schultz: 1000 ręcznej broni palnej. s. 241.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Walter Schultz: 1000 ręcznej broni palnej. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2011, s. 241. ISBN 978-83-7708-745-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]