Karabin maszynowy Bren
| Bren | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Royal Small Arms Factory |
| Rodzaj | ręczny karabin maszynowy |
| Historia | |
| Prototypy | 1935 |
| Produkcja seryjna | 1935 – ? |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 7,7 mm |
| Nabój | .303 (7,7 x 56 mm R) |
| Magazynek | łukowy, 30-nab. |
| Wymiary | |
| Długość | 1153-1156 mm |
| Długość lufy | 572 lub 635 mm |
| Masa | |
| broni | 8,68 kg |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku | 731 m/s |
| Szybkostrzelność teoretyczna | 480-540 strz/min |
Bren – brytyjski ręczny karabin maszynowy.
Spis treści |
[edytuj] Historia konstrukcji
Bren został wprowadzony do uzbrojenia w 1935 roku. Był licencyjną wersją czechosłowackiego rkmu ZB vz.26. Nazwa pochodziła od nazw miejscowości Brno, w której znajdowały się zakłady Zbrojovka Brno (producent ZB 26) i Enfield, w których znajdowały się zakłady Royal Small Arms Factory (miały produkować wersję licencyjną).
W stosunku do ZB 26 zmieniono nabój na brytyjski 0.303 cala, wydłużono komorę zamkową i uproszczono rozkładanie. Na potrzeby armii brytyjskiej produkowano prawie identyczne wersje Mk. I, Mk. II i Mk. III. W czasie wojny powstała wersja kalibru 7,92 x 57 mm (dla Chin, produkowana przez kanadyjskie zakłady John Ingals w Toronto. Jako ciekawostkę można przytoczyć fakt, że celowo nie dostarczano tej wersji oddziałom ruchu oporu w okupowanej przez Niemców Europie, pomimo że strzelała ona amunicją powszechnie dostępną tam i poświęcano wiele sił oraz środków na dostarczanie amunicji kalibru 7,7 mm — wynikało to, z tego, że władze brytyjskie chciały w ten sposób zachowac dla siebie środek nacisku na organizacje ruchu oporu i władze emigracyjne (zawsze mozna było wstrzymać dostawy amunicji). W 1944 roku rozpoczęto produkcję lżejszej wersji Mk. IV.
W 1959 roku powstała wersja L4 kalibru 7,62 x 51 mm NATO. L4 produkowany był w wersjach A1 do A6. Wersje L4A3, L4A4 i L4A6 miały lufy z rowkami przyśpieszającymi chłodzenie w czasie intensywnego prowadzenia ognia.
W czasie II wojny światowej Bren znajdował się na uzbrojeniu armii brytyjskiej i armii państw Wspólnoty Brytyjskiej, a także jednostek innych armii utworzonych na terytorium Wielkiej Brytanii (w tym Wojska Polskiego).
Po II wojnie światowej był używany między innymi w czasie wojny koreańskiej. Nadal znajduje się w uzbrojeniu armii brytyjskiej, a także indyjskiej, która wykorzystywała je podczas walk w Kaszmirze jeszcze na początku XXI wieku.
[edytuj] Opis konstrukcji
Ręczny karabin maszynowy Bren był zespołową bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta o odprowadzanie gazów prochowych przez boczny otwór w lufie, ryglowanie przez przekoszenie zamka w płaszczyźnie pionowej. Zasilanie magazynkowe (magazynek pudełkowy o pojemności 30 naboi, ale w praktyce ładowano tylko 28). Lufa wymienna zakończona stożkowym tłumikiem płomieni. Broń standardowo wyposażona w dwójnóg.
[edytuj] Dane taktyczno-techniczne
| Wzór | Mk I | Mk II | Mk III | Mk IV | Bren (chiński) | L4 |
| Nabój | .303 (7,7 × 56 mm R) | .303 (7,7 × 56 mm R) | .303 (7,7 × 56 mm R) | .303 (7,7 × 56 mm R) | 7,92 × 57 mm Mauser | 7,62 × 51 mm NATO |
| Długość karabinu (mm) | 1156 | 1156 | 1153 | 1153 | ? | ? |
| Długość lufy (mm) | 635 | 635 | 572 | 572 | ? | ? |
| Masa karabinu (kg) | 8,68 | 8,68 | ? | ? | ? | ? |
| Szybkostrzelność teoretyczna (strz/min) | 500 | 540 | 480 | 520 | ? | ? |
| Prędkość początkowa pocisku (m/s) | 731 | 731 | ? | ? | ? | ? |
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
