Tętnica szyjna wewnętrzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przebieg tętnicy szyjnej

Tętnica szyjna wewnętrzna (łac.arteria carotis interna) - główne naczynie zaopatrujące przednią część mózgowia w krew tętniczą. Biegnie od miejsca podziału tętnicy szyjnej wspólnej (3-4 kręg szyjny) do podstawy czaszki.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Tętnica szyjna wewnętrzna biegnie przez szyję tranzytem nie oddając żadnych gałęzi. Początkowo na krótkim odcinku biegnie w trójkącie tętnicy szyjnej, biegnie bocznie i z tyłu w stosunku do tętnicy szyjnej zewnętrznej. Powyżej trójkąta biegnie w przestrzeni przygardłowej biegnąc przyśrodkowo. Dalej tętnica wchodzi do kanału tętnicy szyjnej, w bruździe na kości klinowej przechodzi przez zatokę jamistą. Po stronie przyśrodkowej od wyrostka pochyłego przedniego zawraca ku górze i tyłowi ulegając podziałowi na końcowe odgałęzienia. Końcowymi odgałęzieniami tętnicy są tętnica przednia mózgu i środkowa mózgu, które zaopatrują w krew mózgowie. Odgałęzienie tętnicy szyjnej wewnętrznej współtworzą koła tętniczego mózgu.

Końcowe gałęzie[edytuj | edytuj kod]

Tylko końcowy odcinek tętnicy oddaje gałęzie. Tylko w kanale tętnicy szyjnej oddaje drobne naczynia do jamy bębenkowej, opony twardej i przysadki mózgowej.

  • gałąź szyjno-bębenkowa - drobne naczynie odchodzące w obrębie kanału tętnicy szyjnej, biegnie do jamy bębenkowej, gdzie zespala się z pozostałymi tętnicami jamy bębenkowej.
  • gałąź kanału skrzydłowego - małe, niestale występujące naczynie odchodzące w obrębie kanału tętnicy szyjnej, biegnie przez kanał skrzydłowy i zespala się z gałązką tętnicy szczękowej
  • gałęzie zatoki jamistej - liczne drobne naczynia unaczyniające zwój półksiężycowaty nerwu trójdzielnego, przysadkę mózgową oraz ściany zatoki jamistej.
  • tętnica oczna - tętnica unaczyniająca całą zawartość oczodołu, włącznie z samym okiem, zatokę klinową]], komórki sitowe, błonę śluzową niemal całej kości sitowej, przegrody, małżowiny nosowej górnej. Oddaje gałąź do opony twardej przedniego dołu czaszki, kończy się z zatoce czołowej, nasadzie nosa i w powiekach.

Po oddaniu tętnicy ocznej z końcowego odcinka odchodzą gałęzie, które zaopatrują mózgowie, współtworząc z tętnicami kręgowymi koło tętnicze mózgu.

Unerwienie[edytuj | edytuj kod]

W części szyjne tętnica jest skąpo unerwiona poprzez gałęzie zwoju szyjnego górnego i nerwu językowo-gardłowego. W obrębie czaszki jest unerwiona głównie przez nerw szyjno-tętniczy wewnętrzny pochodzący ze zwoju szyjnego górnego. Nerw ten tworzy wokół tętnicy splot szyjno-tętniczy wewnętrzny.

Odmiany tętnicy szyjnej wewnętrznej[edytuj | edytuj kod]

W rzadkich przypadkach tętnica jest po jednej stronie bardzo cienka, również rzadko po jednej stronie może być nie obecna, wówczas zastępuje ją druga tętnica szyjna wewnętrzna lub gałęzie tętnicy szczękowej po tej samej stronie. Możliwe jest bezpośrednie odejście od aorty lub przebieg przyśrodkowy w stosunku do tętnicy szyjnej zewnętrznej. Rzadko niektóre gałęzie tętnicy szyjnej zewnętrznej odchodzą od tętnicy szyjnej wewnętrznej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1993. ISBN 78-83-200-4251-1.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.