Tō-ji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tō-ji
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. UNESCO
Pagoda na terenie kompleksu Tō-ji
Pagoda na terenie kompleksu Tō-ji
Państwo  Japonia
Miejscowość Kioto
Wyznanie shingon
Rodzaj tera
Wezwanie Budda Siakjamuni
Historia
Data budowy 796
Dane świątyni
Budulec drewno
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Tō-ji
Tō-ji
Ziemia 34°58′50″N 135°44′52″E/34,980556 135,747778Na mapach: 34°58′50″N 135°44′52″E/34,980556 135,747778
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tō-ji (jap. 東寺 Świątynia Wschodnia?) – jedna z najstarszych i najważniejszych świątyń buddyjskich w Japonii, w 1994 roku wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Obejmuje kilkanaście budowli, z których większość to wysokiej klasy zabytki. Najsłynniejszą z nich jest zbudowana w roku 826 pięciokondygnacyjna pagoda o wysokości 57 m, najwyższa na terenie Japonii. Pięciokrotnie zniszczona przez pożary, obecnie istniejąca została odbudowana w 1643 roku. Główny pawilon (kondō), pochodzący z VIII w., również zniszczony przez pożar w roku 1486, zrekonstruowano na początku XVII w.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Świątynię wzniesiono w Kioto w 607 roku w pobliżu południowej bramy miasta, zwanej Rashōmon, na polecenie cesarza Kammu po przeniesieniu stolicy z Nary. Druga ze świątyń w tej okolicy, Sai-ji (Świątynia Zachodnia) nie zachowała się. Tō-ji była największą świątynią Heiankyō. W roku 804, po swym powrocie z Chin, sławny mnich Kūkai umieścił w niej przywiezione dzieła sztuki buddyjskiej. Na terenie kompleksu Tō-ji przechowywanych jest do dziś wiele cennych zabytków sztuki japońskiej, m.in. rzeźby sakralne i rękopisy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barucki, Tadeusz: Architektura Japonii, Wydawnictwo Arkady, 1988 ISBN 83-213-3390-7.
  • Tubielewicz, Jolanta: Nara i Kioto, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1983, ISBN 83-221-0177-5.