Tō-ji
| Tō-ji | |
 nr rej. UNESCO |
|
 Pagoda na terenie kompleksu Tō-ji |
|
| Państwo |  Japonia |
| Miejscowość | Kioto |
| Wyznanie | shingon |
| Rodzaj | tera |
| Wezwanie | Budda Siakjamuni |
| Historia | |
| Data budowy | 796 |
| Dane świątyni | |
| Budulec | drewno |
|
Położenie na mapie Japonii
  Tō-ji
|
|
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Tō-ji (jap. 東寺 Świątynia Wschodnia?) – jedna z najstarszych i najważniejszych świątyń buddyjskich w Japonii, w 1994 roku wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Obejmuje kilkanaście budowli, z których większość to wysokiej klasy zabytki. Najsłynniejszą z nich jest zbudowana w roku 826 pięciokondygnacyjna pagoda o wysokości 57 m, najwyższa na terenie Japonii. Pięciokrotnie zniszczona przez pożary, obecnie istniejąca została odbudowana w 1643 roku. Główny pawilon (kondō), pochodzący z VIII w., również zniszczony przez pożar w roku 1486, zrekonstruowano na początku XVII w.
Historia [edytuj]
Świątynię wzniesiono w Kioto w 607 roku w pobliżu południowej bramy miasta, zwanej Rashōmon, na polecenie cesarza Kammu po przeniesieniu stolicy z Nary. Druga ze świątyń w tej okolicy, Sai-ji (Świątynia Zachodnia) nie zachowała się. Tō-ji była największą świątynią Heiankyō. W roku 804, po swym powrocie z Chin, sławny mnich Kūkai umieścił w niej przywiezione dzieła sztuki buddyjskiej. Na terenie kompleksu Tō-ji przechowywanych jest do dziś wiele cennych zabytków sztuki japońskiej, m.in. rzeźby sakralne i rękopisy.
Bibliografia [edytuj]
- Barucki, Tadeusz: Architektura Japonii, Wydawnictwo Arkady, 1988 ISBN 83-213-3390-7
- Tubielewicz, Jolanta: Nara i Kioto, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1983, ISBN 83-221-0177-5
|
|||||||
