Zamek Himeji
| Himeji-jō | |
 nr rej. 661/1993 r. UNESCO |
|
 Zamek Himeji |
|
| Państwo |  Japonia |
| Miejscowość | Himeji |
| Typ budynku | zamek |
| Styl architektoniczny | japoński |
| Rozpoczęcie budowy | 1333 |
| Ukończenie budowy | 1346 |
| Ważniejsze przebudowy | 1601-1608 |
| Zniszczono | 1580 |
| Pierwszy właściciel | rodzina Akamatsu 1333-1580 |
| Kolejni właściciele | Toyotomi Hideyoshi 1580-1598, rodzina Tokugawa 1601-1871, od 1871 rząd Japonii |
|
Położenie na mapie Japonii
  Himeji-jō
|
|
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
| Himeji-joa |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | I, IV |
| Charakterystyka | #661 |
| Regionb | Azja, Australia i Oceania |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1993 na 17. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Zamek Himeji (jap. 姫路城 Himeji-jō?) – japoński zamek, znajdujący się w mieście Himeji, prefektura Hyōgo. Jedna z najstarszych istniejących do dziś budowli Japonii. Został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Razem z zamkami: Matsumoto i Kumamoto tworzy grupę japońskich "trzech sławnych zamków" i jest jednym z najczęściej odwiedzanych zamków w Japonii. Znany jest też jako Hakuro-jō lub Shirasagi-jō (Zamek Białej Czapli) ze względu na białe zewnętrzne wykończenie.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Zamek został zbudowany w epoce Muromachi i nosił pierwotnie nazwę Himeyama. W 1331 r. Sadanori Akamatsu zaplanował zamek u podnóża góry Himeji, gdzie z kolei Norimura Akamatsu zaplanował świątynię Shōmyō-ji. Kiedy Akamatsu przegrali podczas wojny Kakitsu, plany budowy na krótko przejęli członkowie klanu Yamana. Wkrótce jednak po wojnie Ōnin klan Akamatsu znów przejął plany.
W 1580 r. Hideyoshi Toyotomi przejął kontrolę nad zniszczonym zamkiem i na jego polecenie Yoshitaka Kuroda wzniósł trójkondygnacyjną wieżę zamku. Po bitwie pod Sekigaharą w 1601 r. Ieyasu Tokugawa osadził na zamku Terumasę Ikeda, który w ciągu dziewięciu lat rozbudował zamek prawie do obecnego wyglądu. Ostatnim elementem rozbudowy była zachodnia baszta z przeznaczeniem dla księżniczki Sen, ukończona w 1618 r.
Do czasu "restauracji Meiji" zamek był we władaniu potomków Tadasumiego Sakai i ostatnim bastionem feudalizmu japońskiego. W 1868 armia Okayamy pod dowództwem potomków Terumasy Ikedy usunęła okupantów z zamku. W 1871 r., po upadku systemu feudalnego w Japonii, zamek Himeji został przejęty przez rząd japoński.
W 1945 r., w końcu II wojny światowej, zamek dwukrotnie był bombardowany. Remont rozpoczął się w 1956 i zakończył w 1964 roku.
W 1993 roku zamek został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. 4 IV 2006 zamek otrzymał numer 59 spośród 100 japońskich zamków.
Architektura [edytuj]
Himeji jest przykładem typowego japońskiego zamku, zawierającego wiele obronnych i architektonicznych elementów kojarzonych z japońskimi zamkami. Wysokie fundamenty, białe ściany i rozmieszczenie budynków wewnątrz kompleksu są typowymi elementami każdego japońskiego zamku.
Jednym z najważniejszych elementów obronnych zamku (i prawdopodobnie najsłynniejszym) jest skomplikowany labirynt ścieżek wiodących do głównej warowni. Bramy, wewnętrzne i zewnętrzne mury zamkowego kompleksu są tak zorganizowane, aby atakujący był zmuszony poruszać się wokół zamku, napotykając po drodze wiele ślepych zaułków. Pozwalało to obserwować i ostrzeliwać intruzów z wnętrza warowni strzałami, muszkietami, kamieniami i gorącym piaskiem. Himeji jednak nigdy nie był zdobywany, więc system nie został sprawdzony.
Linki zewnętrzne [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Henri Stierlin Zabytki architektury obronnej, Wydawnictwo G+J RBA Sp. z o.o. & Co. Spółka Komandytowa, 2005, ISBN 83-60006-16-4
|
|||||||
