TSS Rafaello

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Raffaello
Data wodowania 1962
Data oddania do eksploatacji 25 czerwca 1965
Data zatonięcia 17 listopada 1983 (po zbombardowaniu)
Typ statek pasażerski
Stocznia Cantieri Riuniti dell'Adriatico
Armator Società di Navigazione Italia
Bandera  Włochy
Liczba członków załogi 725
Liczba pasażerów 1775
Długość całkowita (L) 276,2 m
Szerokość (B) 30,03 m
Zanurzenie (D) 10,4 m
Prędkość maks. 26,5 w
Pojemność 45 933 RT
Dane napędu turbiny parowe o mocy 87 000 KM
Liczba śrub napędowych 2

Raffaello – włoski turbinowy statek pasażerski armatora "Società di Navigazione Italia" zbudowany w 1965 przez stocznię "Cantieri Riuniti dell'Adriatico" z Triestu i wprowadzony na linię genueńsko-nowojorską (jednostką bliźniaczą był TSS Michelangelo).

Koncepcja konstrukcyjna ostatniej pary włoskich liniowców była kontynuacją nowej architektury okrętowej, tzw. "szkoły włoskiej", w znacznym stopniu znowelizowanej. Statek dysponował 11 pokładami i nowoczesnym podziałem wodoszczelnym (16 grodzi). Zastosowano system stabilizatorów "Denny-Brown" podzielony na dwie pary i centralę telefoniczną na 800 numerów. Na pokładzie znajdowała się rozgłośnia radiowa (nadająca trzy programy), studio telewizyjne i sala kinowa na 500 miejsc. Liczba zamontowanych lamp i świetlówek osiągnęła prawie 29 tysięcy.

Ze względu na rosnącą konkurencję lotniczą żegluga liniowa została wstrzymana, a "Rafaello" wspólnie z "Michelangelo" został sprzedany w roku 1977 do Iranu jako bazy-hotele irańskiej marynarki wojennej w porcie Bandar Abbas. 17 listopada 1983 podczas wojny iracko-irańskiej statek został zbombardowany i trafiony torpedą ulegając częściowemu zatopieniu na płytkich wodach w okolicy Bûshehr. W późniejszym okresie wrak statku został dodatkowo staranowany przez irański statek handlowy.