Tadeusz Nowak (pisarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Tadeusz Nowak (poeta))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pisarza. Zobacz też: inne osoby noszące to imię i nazwisko.
Tadeusz Nowak
Tadeusz Nowak
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1930
Sikorzyce
Data i miejsce śmierci 10 sierpnia 1991
Skierniewice
Zawód pisarz
Wikicytaty Tadeusz Nowak w Wikicytatach

Tadeusz Nowak (ur. 11 listopada 1930 w Sikorzycach, gm. Wietrzychowice, zm. 10 sierpnia 1991 w Skierniewicach) – polski poeta i prozaik, tłumacz m.in. literatury rosyjskiej i węgierskiej.

Tadeusz Nowak urodził się na ziemi tarnowskiej, w widłach Wisły i Dunajca, we wsi, która w tamtych czasach należała do powiatu dąbrowskiego (15 km na zachód od Dąbrowy Tarnowskiej), a obecnie do powiatu tarnowskiego (25 km na północny zachód od Tarnowa). Naukę w liceum rozpoczął w I Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie, w roku szkolnym, który rozpoczął się tam 12 lutego 1945 r.

Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim (1948–1954). W 1948 opublikował pierwszy wiersz w tygodniku „Wici”. W 1953 wydał pierwszy tomik poezji Uczę się mówić, a w 1956 tomik Prorocy już odchodzą. Członek ZLP od 1956. Oprócz działalności poetyckiej artysta zajmował się także prozą, czego przykładem są zbiory opowiadań W puchu Alleluja czy powieści Takie większe wesele, A jak królem, a jak katem będziesz, Diabły, Dwunastu, Prorok, Wniebogłosy.

W sierpniu 1991, po długotrwałej chorobie, zmarł na zawał serca w szpitalu w Skierniewicach.

W 1999 profesor Stanisław Balbus wydał jego dwie niedokończone powieści: Jak w rozbitym lustrze oraz Jeszcze ich słyszę, widzę jeszcze. Powieści Tadeusza Nowaka utrzymane są w baśniowo-balladowej konwencji, sięgają do pokładów literatury ludowej, kreując świat pełen prastarych archetypów i motywów biblijnych. Są zaliczane do tzw. nurtu wiejskiego[1].

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Uczę się mówić (1953)
  • Porównania (1954)
  • Prorocy już odchodzą (1956)
  • Jasełkowe niebiosa (1957)
  • Ślepe koła wyobraźni (1958)
  • Psalmy na użytek domowy (1959)
  • Kolędy stręczyciela (1962)
  • Obcoplemienna ballada (1963)
  • Ziarenko trawy (1964)
  • W jutrzni (1966)
  • Takie większe wesele (1966)
  • A jak królem, a jak katem będziesz (1968)
  • Psalmy (1971)
  • Diabły (1971)
  • Dwunastu (1974)
  • Półbaśnie (1976)
  • Prorok (1977)
  • Wiersze wybrane (1978)
  • Wniebogłosy (1982)
  • Pacierze i paciorki (1988)
  • Za snem, za jawą, za pacierzem (2000)

Kompozycje z tekstami Tadeusza Nowaka[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Z Tadeuszem Nowakiem rozmawia Zbigniew Taranienko, „Literatura” nr 19 (65) 1973.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Zdzisław Brudnicki: Tadeusz Nowak. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1978.
  • Stanisław Balbus: Poezja w czasie marnym. Kraków: 1992.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]