Talent (miara)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Talent (łac. talentum od gr. tálanton - ciężar) – największa jednostka miary - wagi i pieniądza używana w Asyrii, Babilonii, starożytnej Grecji i Palestynie[1].

Była równa 60 minom[1].

Służyła do odważania głównie złota lub srebra. Masa talentu zależała od lokalnych systemów pieniężnych, np. t. eubejskiego wynosiła 26,196 kg (Nowa encyklopedia powszechna PWN).

Później również nowogrecka jednostka wagi, występująca pod nazwą "talanton" i równa 1/10 tonos lub 100 min (nowogreckich) miała wagę 150 kg.

W kulturze[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Przypowieść o talentach.

O talentach mówił Jezus Chrystus w jednej z przypowieści[2].

Podobnie też jest z Królestwem Niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana.

Mt 25, 14-30

Prawdopodobnie stąd powstało drugie znaczenie słowa talent, czyli uzdolnienie człowieka.[potrzebne źródło]

O talentach mowa jest też mowa w przypowieści "Nielitościwy dłużnik" (tytuł wg Biblii Tysiąclecia)[3].

Przypisy

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło talent w Wikisłowniku