Tales of Monkey Island

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tales of Monkey Island
Producent Telltale Games
Wydawca LucasArts
Seria gier Monkey Island
Projektant Dave Grossman, Mark Darin, Michael Stemmle
Kompozytor Michael Land
Data wydania 7 lipca 2009[1]
Gatunek przygodowa
Tryby gry gra jednoosobowa
Kategorie wiekowe BBFC: 12,
ESRB: E10+,
PEGI: 12+
Wymagania sprzętowe
Platforma PC (Windows), Wii, PlayStation 3, Mac OS, iPad
Nośniki CD-ROM, pobranie
Wymagania

Procesor 2 GHz, 512 MB RAM, karta graficzna 64 MB, DirectX 9.0c

Kontrolery klawiatura, mysz

Tales of Monkey Island – piąta gra przygodowa z serii Monkey Island, wyprodukowana w 2009 roku przez wytwórnię Telltale Games i LucasArts. Gra została wydana stopniowo w okresie lipiec – wrzesień, w formie pięciu rozdziałów, stanowiących ciągłość fabuły.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja ma miejsce parę lat po zakończeniu poprzedniej części z serii – Escape from Monkey Island. Gracz wciela się w rolę pirata Guybrusha Threepwooda, który, starając się zniszczyć swego prześladowcę, nieumarłego pirata LeChuck, przypadkowo uwalnia zaraźliwą chorobę na terenie całej zatoki Melange. Lekarstwa szuka z pomocą żony, Elaine Marley-Threepwood.

W grze pojawiło się kilka postaci z wcześniejszych gier z serii Monkey Island: Lady Voodoo - tajemnicza kapłanka voodoo, Stan - handlarz i Murray - mówiąca czaszka. Do gry są wprowadzone też nowe postaci takie jak łowca nagród Morgan LeFlay, odkrywca Coronado DeCava oraz szlachcic i lekarz markiz de Singe.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Grę wydały w kooperacji dwie wytwórnie: LucasArts i Telltale Games. Dyrektorem projektu był Dave Grossman z Telltale Games. W projekt gry był zaangażowany również twórca ich poprzednich części Ron Gilbert, który jednak nie miał wielkiego wpływu na proces produkcji[2].

Gra była wydana 7 lipca 2009 roku na system Windows i 20 dni później również na Wii. Gra była dostępna do ściągnięcia poprzez stronę producenta i przez Steam[3] oraz w czasie późniejszym również poprzez Amazon.com[4]. Rok później grę można było kupić również na systemy Mac OS[5] i Playstation[6].

Oceny[edytuj | edytuj kod]

Gra stała się sukcesem komercyjnym i została uznana za najbardziej udany projekt wytwórni[7] do czasu gry Back to the Future: The Game[8], która ukazała się półtora roku później. Gra była również, przez kilka pierwszych dni, najlepiej sprzedająca się grą w systemie Steam[7].

Ogólne oceny jakie gra otrzymała wynosiły: w serwisie GameRankings – 86.67%[9], Metacritic – 86/100[10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]