Tangshan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tangshan
Panorama miasta
Panorama miasta
Państwo  Chiny
Prowincja Hebei
Powierzchnia prefektura: 13 472 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

1 627 819
prefektura (1999): 11 022 165
Nr kierunkowy 0315
Kod pocztowy 063000
Tablice rejestracyjne 冀B
Plan Tangshan
Plan Tangshan
Położenie na mapie Chińskiej Republiki Ludowej
Mapa lokalizacyjna Chińskiej Republiki Ludowej
Tangshan
Tangshan
Ziemia 39°36′N 118°10′E/39,600000 118,166667Na mapach: 39°36′N 118°10′E/39,600000 118,166667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Chiny

Tangshan (chin.: 唐山; pinyin: Tángshān) – miasto o statusie prefektury miejskiej w Chinach, we wschodniej części prowincji Hebei, około 145 km na wschód od Pekinu. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 627 819[1]. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 11 022 165 mieszkańców[2].

Miasto stanowi główny ośrodek przemysłowy Kajluańskiego Zagłębia Węglowego. Rozwinięty przemysł wydobywczy (węgiel kamienny), hutniczy, koksochemiczny, maszynowy, cementowy, ceramiczny i włókeinniczy. Tangshan jest ważnym węzłem komunikacyjnym[3].

Tangshan powstało w latach 40. XX wieku z połączenia rozproszonych osad górniczych[4]. Miasto zostało poważnie zniszczone przez silne trzęsienie ziemi o sile 8,2 w skali Richtera, które nawiedziło je rankiem 28 lipca 1976 roku. Oficjalne dane o liczbie ofiar wstrząsu mówią o 240–255 tys. zabitych, choć niektórzy eksperci szacują, że liczba mogła być nawet trzy razy większa.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Prefektura miejska Tangshan podzielona jest na:

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tangshan (ang.). World Gazetteer. [dostęp 2010-12-09].
  2. China Prefectures (ang.). Statoids. [dostęp 2010-12-09].
  3. Tangshan. Encyklopedia PWN. [dostęp 2010-12-09].
  4. Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski: Chiny. red. Hanna Krzysztofik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1980, s. 226. ISBN 83-01-00952-7.