Podział administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Godło ChRL
Ten artykuł jest częścią serii
Ustrój i polityka Chińskiej Republiki Ludowej
Organy polityczne
Przewodniczący ChRL:
Xi Jinping
Wiceprzewodniczący ChRL:
Li Yuanchao
Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych:
Stały Komitet OZPL
Przewodniczący Stałego Komitetu OZPL: Zhang Dejiang
Rada Państwa:
Premier ChRL: Li Keqiang
Centralna Komisja Wojskowa
Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza
Najwyższy Sąd Ludowy
Przewodniczący: Zhou Qiang
Najwyższa Prokuratura Ludowa
Prokurator Generalny: Cao Jianming
Ludowa Polityczna Konferencja Konsultatywna Chin
System prawny
System prawny
Konstytucja
Podział administracyjny
Podział administracyjny
Partie polityczne
Komunistyczna Partia Chin
Chińskie partie demokratyczne

Chińska Republika Ludowa podzielona jest na 22 prowincje[1] (省, shěng), 5 regionów autonomicznych (自治区, zìzhìqū), 4 miasta wydzielone (直辖市, zhíxiáshì) oraz 2 specjalne regiony administracyjne (特别行政区, tèbiéxíngzhèngqū).

Podział administracyjny ChRL (dane z 2003 roku)
Chińska Republika Ludowa – podział administracyjny
Nazwa Nazwa
chińska
Hanyu pinyin Skrót Stolica Obszar (km2) Ludność (tys.)
Prowincje
Anhui 安徽 Ānhūi 皖 Wǎn Hefei 139 900 62 191,5
Fujian 福建 Fújiàn 闽 Mǐn Fuzhou 123 100 36 061,9
Gansu 甘肃 Gānsù 甘 Gān lub 陇 Lǒng Lanzhou 366 500 26 617,9
Guangdong 广东 Guǎngdōng 粤 Yuè Kanton 197 100 89 786,0
Hajnan 海南 Hǎinán 琼 Qióng Haikou 34 300 8 176,5
Hebei 河北 Héběi 冀 Jì Shijiazhuang 202 700 70 066,7
Heilongjiang 黑龙江 Hēilóngjiāng 黑 Hēi Harbin 463 600 38 326,8
Henan 河南 Hénán 豫 Yù Zhengzhou 167 000 96 165,2
Hubei 湖北 Húběi 鄂 È Wuhan 187 500 62 627,9
Hunan 湖南 Húnán 湘 xiāng Changsha 210 500 66 908,3
Jiangsu 江苏 Jiāngsū 苏 Sū Nankin 102 200 77 277,1
Jiangxi 江西 Jiāngxī 赣 Gàn Nanchang 164 800 43 012,5
Jilin 吉林 Jílín 吉 Jí Changchun 187 000 28 342,5
Junnan 云南 Yúnnán 滇 Diān lub 云 Yún Kunming 436 200 44 550,1
Kuejczou 贵州 Gùizhōu 黔 Qián lub 贵 Gùi Guiyang 174 000 36 623,0
Liaoning 辽宁 Liáoníng 辽 Liáo Shenyang 151 000 44 030,7
Qinghai 青海 Qīnghǎi 青 Qīng Xining 721 000 5 381,8
Shaanxi 陕西 Shǎnxī 陕 Shǎn lub 秦 Qín Xi’an 195 800 37 454,1
Shanxi 山西 Shānxī 晋 Jìn Taiyuan 157 100 34 254,2
Syczuan 四川 Sìchuān 川 Chuān lub 蜀 Shǔ Chengdu 487 000 86 534,1
Szantung 山东 Shāndōng 鲁 Lǔ Jinan 153 300 94 326,2
Zhejiang 浙江 Zhèjiāng 浙 Zhè Hangzhou 101 800 48 591,7
Regiony autonomiczne
Kuangsi 广西壮族自治区 Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū 桂 Guì Nanning 220 400 46 638,4
Mongolia Wewnętrzna 内蒙古自治区 Nèiměnggǔ Zìzhìqū 内蒙古 Nèiměnggǔ Hohhot 1 177 500 24 685,4
Ningxia 宁夏回族自治区 Níngxià Húizú Zìzhìqū 宁 Níng Yinchuan 66 400 5 838,9
Sinciang 新疆维吾尔自治区 Xīnjiāng Wéiwú’ěr Zìzhìqū 新 Xīn Urumczi 1 646 800 19 999,8
Tybet 西藏自治区 Xīzàng Zìzhìqū 藏 Zàng Lhasa 1 221 600 2 722,0
Miasta wydzielone
Chongqing 重庆 Chóngqìng 渝 Yú 82 366 32 103,5
Pekin 北京 Běijīng 京 Jīng 17 800 14 358,3
Szanghaj 上海 Shànghǎi 沪 Hù 5 800 17 392,0
Tiencin 天津 Tiānjīn 津 Jīn 11 300 10 399,9
Specjalne regiony administracyjne
Hongkong Hongkong 香港 Xiānggǎng 港 Gǎng 1 092 7 230,3
Makau Makau 澳门 Àomén 澳 Ào 21 457,1
Terytorium poza kontrolą ChRL
Tajwan 台湾 Táiwān 台 Tái Tajpej 35 581 23 000,0

Prowincje oraz regiony autonomiczne dzielą się na prefektury (地区, dìqū), prefektury autonomiczne (自治州, zīzhìzhōu) oraz miasta na prawach prefektury (地级市, dìjíshì). Te z kolei dzielą się na powiaty (县, xiàn), powiaty autonomiczne (自治县, zìzhìxiàn) i miasta na prawach powiatu (县级市, xiànjíshì). Wyjątek stanowi Mongolia Wewnętrzna, gdzie ze względu na tradycję historyczną zamiast prefektur istnieją związki (盟, méng), zaś powiatom i powiatom autonomicznym odpowiadają chorągwie (旗, ) i chorągwie autonomiczne (自治旗, zìzhìqí).

Miasta wydzielone dzielą na obszarze zurbanizowanym na dzielnice (区, ), zaś na przedmieściach na powiaty (县, xiàn). Podobny podział administracyjny obowiązuje w stolicach prowincji i miastach na prawach prefektury.

Obszar powiatów i powiatów autonomicznych podzielony jest na gminy (乡, xiāng), gminy miejskie (镇, zhèn) i gminy narodowościowe (民族乡, mínzú xiāng).

Przypisy

  1. ChRL uznaje za 23. prowincję Tajwan, który ma suwerenne, demokratyczne władze prowadzące politykę zagraniczną niemal całkowicie niezależną od Pekinu. Jego zależność polega m.in. na tym, że nie może otwierać ambasad, występować pod nazwą Republiki Chińskiej w różnych wydarzeniach międzynarodowych, m.in. na igrzyskach olimpijskich. Tajwan jest także reprezentowany przez ChRL w różnych organizacjach międzynarodowych, np. ONZ czy WHO. Sytuacja taka panuje od 1972 r., kiedy to Republika Chińska na Tajwanie przestała być uważana za reprezentanta Chin, a jej miejsce w Radzie Bezpieczeństwa ONZ zajęła Chińska Republika Ludowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Rowiński, Wojciech Jakóbiec, System konstytucyjny Chińskiej Republiki Ludowej, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2006