Tenis ziemny na letnich igrzyskach olimpijskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tenis jest jedną z konkurencji letnich igrzysk olimpijskich od 1988 roku, kiedy to odbyły się igrzyska w Seulu. Wcześniej tenis był elementem programu igrzysk w latach 1896 (Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atenach) - 1924 (Letnie Igrzyska Olimpijskie w Paryżu). Dwukrotnie tenis gościł na arenach igrzysk olimpijskich jako dyscyplina pokazowa; miało to miejsce w 1968 roku w Meksyku oraz w 1984 roku w Los Angeles. Pierwszymi mistrzami olimpijskimi ery nowożytnej w grze pojedynczej zostali Brytyjczycy John Pius Boland (Ateny, 1896) oraz Charlotte Cooper (Paryż, 1900). Obecnymi mistrzami olimpijskimi z 2012 roku z Londynu są Amerykanka Serena Williams i Brytyjczyk Andy Murray.

Obecnie w skład konkurencji olimpijskich wchodzi pięć dyscypliny: gra pojedyncza mężczyzn i kobiet oraz gra podwójna mężczyzn i kobiet, a także gra mieszana. Przed rokiem 1924 wyróżniano także halowe konkurencje gry pojedynczej kobiet i mężczyzn, halowy turniej gry podwójnej mężczyzn.

Kilkakrotnie podczas konkurencji tenisowych w ramach letnich igrzyskach olimpijskich nie rozgrywano meczu o trzecie miejsce. Wówczas zawodnicy wyeliminowani na etapie półfinałów otrzymywali eq-aequo brązowe medale. Zdarzyło się tak podczas igrzysk olimpijskich w Atenach (1896), Paryżu (1900), Saint Louis (1904), Seulu (1988) i Barcelonie (1992).

W tenisowej medalowej klasyfikacji wszech czasów prowadzi reprezentacja Stanów Zjednoczonych z największą liczbą dziewiętnastu zdobytych złotych medali. Łącznie Amerykanie zdobyli trzydzieści cztery medale. Drugie miejsce zajmują Brytyjczycy, ustępując Amerykanom o trzy złoty medal, a w ogólnej liczbie medali wyprzedzając ich o osiem.

W klasyfikacji medalowej znajdują się także państwa, które już nie istnieją (Czechosłowacja, Bohemia) oraz związki państw, które tworzone były jedynie na potrzeby igrzysk olimpijskich. Wówczas zawodnicy kilku państw sąsiednich startowali w barwach tej samej flagi (Australazja, Unified Team, skupiający kraje byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich oraz państwa Azji Zachodniej, Mixed Team, czyli drużyny mieszane z różnych krajów).

Medaliści olimpijscy[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

Rok Złoty medal Srebrny medal Brązowy medal
1896 Wielka Brytania John Pius Boland Grecja Dionysios Kasdaglis Węgry Momcsilló Tapavicza
Grecja Konstantinos Paspatis
1900 Wielka Brytania Lawrence Doherty Wielka Brytania Harold Mahony Wielka Brytania Reginald Doherty
Wielka Brytania Arthur Norris
1904 Stany Zjednoczone Beals Wright Stany Zjednoczone Robert LeRoy Stany Zjednoczone Alphonzo Bell
Stany Zjednoczone Edgar Leonard
1906 Francja Max Décugis Francja Maurice Germont Czechy (kraina) Zdeněk Žemla
1908 Wielka Brytania Josiah Ritchie Związek Północnoniemiecki Otto Froitzheim Wielka Brytania Wilberforce Eaves
1908[1] Wielka Brytania Arthur Gore Wielka Brytania George Caridia Wielka Brytania Josiah Ritchie
1912 Republika Południowej Afryki Charles Winslow Republika Południowej Afryki Harold Kitson Związek Północnoniemiecki Oscar Kreuzer
1912[1] Francja Andre Gobert Wielka Brytania Charles Dixon Nowa Zelandia Anthony Wilding[2]
1920 Republika Południowej Afryki Louis Raymond Japonia Ichiya Kumagae Republika Południowej Afryki Charles Winslow
1924 Stany Zjednoczone Vincent Richards Francja Henri Cochet Zjednoczone Królestwo Włoch Umberto De Morpurgo
1988 Czechosłowacja Miloslav Mečíř Stany Zjednoczone Tim Mayotte Szwecja Stefan Edberg
Stany Zjednoczone Brad Gilbert
1992 Szwajcaria Marc Rosset Hiszpania Jordi Arrese Międzynarodowy Komitet Olimpijski Andriej Czerkasow[3]
Chorwacja Goran Ivanišević
1996 Stany Zjednoczone Andre Agassi Hiszpania Sergi Bruguera Indie Leander Paes
2000 Rosja Jewgienij Kafielnikow Niemcy Tommy Haas Francja Arnaud Di Pasquale
2004 Chile Nicolás Massú Stany Zjednoczone Mardy Fish Chile Fernando González
2008 Hiszpania Rafael Nadal Chile Fernando González Serbia Novak Đoković
2012 Wielka Brytania Andy Murray Szwajcaria Roger Federer Argentyna Juan Martín del Potro

Gra pojedyncza kobiet[edytuj | edytuj kod]

Rok Złoty medal Srebrny medal Brązowy medal
1900 Wielka Brytania Charlotte Cooper Francja Hélène Prévost Stany Zjednoczone Marion Jones Farquhar
Czechy (kraina) Hedwiga Rosenbaumová
1906 Grecja Esmee Simiriotis Grecja Sophia Marinou Grecja Euphrosine Paspati
1908 Wielka Brytania Dorothea Chambers Wielka Brytania Penelope Boothby Wielka Brytania Joan Winch
1908[1] Wielka Brytania Gwendoline Eastlake-Smith Wielka Brytania Angela Greene Szwecja Martha Adlerstrahle
1912 Francja Marguerite Broquedis Związek Północnoniemiecki Dorothea Köring Norwegia Molla Bjurstedt
1912[1] Wielka Brytania Edith Hannam Dania Sofie Castenschiold Wielka Brytania Mabel Parton
1920 Francja Suzanne Lenglen Wielka Brytania Edith Holman Wielka Brytania Kathleen McKane
1924 Stany Zjednoczone Helen Wills Francja Diddie Vlasto Wielka Brytania Kathleen McKane
1988 Niemcy Steffi Graf Argentyna Gabriela Sabatini Stany Zjednoczone Zina Garrison
Bułgaria Manuela Maleewa
1992 Stany Zjednoczone Jennifer Capriati Niemcy Steffi Graf Stany Zjednoczone Mary Joe Fernández
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
1996 Stany Zjednoczone Lindsay Davenport Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario Czechy Jana Novotná
2000 Stany Zjednoczone Venus Williams Rosja Jelena Diemientjewa Stany Zjednoczone Monica Seles
2004 Belgia Justine Henin-Hardenne Francja Amélie Mauresmo Australia Alicia Molik
2008 Rosja Jelena Diemientjewa Rosja Dinara Safina Rosja Wiera Zwonariowa
2012 Stany Zjednoczone Serena Williams Rosja Marija Szarapowa Białoruś Wiktoryja Azaranka

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Turniej halowy
  2. Tenisista nowozelandzki, na igrzyskach w Sztokholmie wystąpił w barwach Australazji
  3. Zawodnik rosyjski

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]