Tlenek miedzi(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tlenek miedzi
Tlenek miedzi
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CuO
Masa molowa 79,545 g/mol
Wygląd czarny proszek lub kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 1317-38-0
PubChem 164827[5]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tlenek miedzi(II), CuO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym miedź występuje na II stopniu utlenienia.

W temperaturze pokojowej jest czarnym, drobnokrystalicznym proszkiem nierozpuszczalnym w wodzie, rozpuszcza się jednak w kwasach i w roztworze amoniaku. Otrzymuje się go przez ogrzewanie miedzi na powietrzu. Silnie ogrzewany rozkłada się. Właściwości utleniające CuO wykorzystuje się w analizie związków organicznych.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Tlenek miedzi(II) powstaje podczas ogrzewania miedzi na wolnym powietrzu:

2Cu + O2 → 2CuO

lub w wyniku rozkładu termicznego niektórych związków miedzi, np. węglanu lub wodorotlenku:

CuCO3 → CuO + CO2
Cu(OH)2 → CuO + H2O

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 CRC Handbook of Chemistry and Physics. s. 4-62.
  2. CRC Handbook of Chemistry and Physics. s. 9-51.
  3. Tlenek miedzi(II) (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-07-13].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Tlenek miedzi(II) (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-07-13].
  5. Tlenek miedzi(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]