Tongeren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tongeren
Herb
Herb Tongeren
Państwo  Belgia
Prowincja  Limburgia
Burmistrz Patrick Dewael (od 1995)
Powierzchnia 87,56 km²
Populacja (2006)
• liczba ludności
• gęstość

29 687
339 os./km²
Nr kierunkowy 012
Kod pocztowy 3700
Położenie na mapie Belgii
Mapa lokalizacyjna Belgii
Tongeren
Tongeren
Ziemia 50°46′N 5°27′E/50,766667 5,450000
Strona internetowa
Bazylika w Tongeren

Tongeren (fr. Tongres), miasto w północno-wschodniej Belgii, w prowincji Limburgia, nad rzeką Jeker (dopływ Mozy). Tongeren jest najstarszym miastem Belgii. Istniało już w 15 r. p.n.e.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Atuatuca Tungrorum[edytuj | edytuj kod]

Przed podbojem przez Rzymian, teren ten był zamieszkany przez belgijskie plemię Eburonów. W czasie kampanii Juliusza Cezara w I wieku p.n.e. Ambiorix, przywódca plemienia, był dowódcą powstania przeciwko Cezarowi i zabił cały legion Rzymian w pobliżu miejsca zwanego Atuatuca. Zwycięstwo było krótkotrwałe i całe plemię zostało wymordowane, a inne plemię, Tungri, zachowujące się przyjaźnie wobec Cezara, zajęło jego miejsce. Obóz rzymski przekształcił się w osadę zwaną Atuatuca Tungrorum, która była stolicą dystryktu Tungri. Osada położona przy drodze łączącej Kolonię z Bavay i otoczona żyznymi ziemiami, szybko stała się jednym z największych rzymskich centrów administracyjnych i militarnych w I wieku. W roku 70 Atuatuca Tungrorum została spalona podczas oblężenia. W II wieku wzniesiono pierwsze, liczące 4,5 km mury obronne, których części przetrwały do dziś. W IV wieku miasto stało się centrum chrześcijańskiej diecezji – jednej z pierwszych w Niderlandach – której przewodził Święty Serwacy, biskup Tongeren, a potem Maastricht.

Średniowiecze[edytuj | edytuj kod]

Okres merowiński (VVII wiek) nie jest dobrze udokumentowany. Budowa nowego kościoła i ufundowanie kapituły kanoników miało miejsce w czasach Karolingów – bazylika stoi w miejscu, w którym znajdował się dawny dom biskupi. Budowa istniejącej do dziś Bazyliki Naszej Pani rozpoczęła się na początku XIII wieku. W tym samym czasie wzniesiono też nowe mury obronne, ratusz, kilka kościołów i klasztorów, w tym także klasztor beginek. Miasto stało się najważniejszym miastem diecezji Liège. Od tego czasu miasto zaczęło się rozwijać i przyciągać kupców i rzemieślników.

Od XVII wieku do dnia dzisiejszego[edytuj | edytuj kod]

Tongeren zostało praktycznie zrównane z ziemią w 1677 roku przez żołnierzy Ludwika XIV i zostało całkowicie odbudowane dopiero po 1830 roku.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pomnik Ambiorixa
  • Bazylika Naszej Pani (Onze-Lieve-Vrouwe) z 64 metrową wieżą. Zgodnie z legendą Święty Serwacy zbudował w tym miejscu pierwszy kościół już w IV wieku – archeologowie odkryli, iż faktycznie z tym miejscu znajdowały się kamienne konstrukcje, a w IX wieku istniał w tym miejscu karoliński kościół. Najsławniejszym skarbem bazyliki jest figura Naszej Pani z Tongeren wykonana w 1475 roku. W kościele znajdują się różne relikwie religijne z różnych epok – od czasów Merowingów aż do XIX-wiecznych.
  • kościół św. Katarzyny, znany także jako kościół beginek, jest jednym z najstarszych kościołów w Tongeren. Zbudowany został w stylu gotyckim w 1294 roku, ale wiele razy był modernizowany.
  • pomnik Ambiorixa – belgijskiego bohatera narodowego, do złudzenia przypominającego komiksowego Asteriksa.
  • beginaż, który jest najstarszym tego typu zabytkiem w prowincji Limburgia. Zostały one ufundowane w 1257 roku. Miasto w mieście, jak nazywano ten obszar, aż do XIX wieku było odgrodzone od pozostałej części miasta murem. W XVII wieku zakon liczył nie mniej niż 300 kobiet. Kompleks ten znajduje się na liście światowego dziedzictwa kulturalnego UNESCO.
  • beffroi, która również znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
  • romański mur obronny z II wieku.

Znani mieszkańcy[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]