Z Wikipedii
I – dziewiąta litera alfabetu łacińskiego, dwunasta litera alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku samogłoskę wysoką otwartą, np. [i] lub [ɪ].
W języku polskim i jest spójnikiem łączącym zdania i inne wyrażenia. Przed spójnikiem i z reguły nie stawia się przecinka. Wyjątek stanowią wyliczenia, np. Jadł i pił, i śpiewał czy przeciwstawienia, np. i ładna, i mądra. Stawiamy w nich przecinek przed drugim i kolejnymi spójnikami i.
[edytuj] Zobacz też
Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
I