Turzyca dzióbkowata
| Turzyca dzióbkowata | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | wiechlinowce |
| Rodzaj | turzyca |
| Gatunek | turzyca dzióbkowata |
| Nazwa systematyczna | |
| Carex rostrata Stokes | |
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Turzyca dzióbkowata (Carex rostrata Stokes), ludowa nazwa t. flaszeczkowata – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. W Polsce występuje zarówno na niżu, jak i w górach. Porasta np. brzegi Litworowego Stawu Gąsienicowego w Tatrach (1618 m n.p.m.). Jest średnio pospolity.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Prostowzniesiona, tępokanciasta, o wysokości (wraz z kwiatostanem) 30–80 cm. Jest gładka, a jedynie w obrębie kwiatostanu jest szorstka. Roślina wytwarza rozłogi.
- Liście
- Mają szerokość 3–5 mm, są sinozielone i rynienkowate. Podsadki kłosów są dłuższe od kwiatostanu i wyrastają z bardzo krótkiej pochwy.
- Kwiaty
- Zebrane w kłosy. Na jednej łodydze występują 2–3 kłosy męskie i 2–4 kłosy żeńskie. Kłosy męskie występują na szczycie łodygi. Są wzniesione, wąskowałeczkowate i mają brązowawy kolor. Kłosy żeńskie są krótkojajowate, grubsze od męskich, również wzniesione i mają żółtą barwę. Przysadki kwiatowe są podłużnie jajowate, czerwonobrunatne z zielonym nerwem, są zaostrzone i krótsze od pęcherzyków. Pęcherzyki są nagie, mają widoczne unerwienie i zakończone są krótkim dzióbkiem z 2 rozchylonymi ząbkami (stąd pochodzi łacińska i polska nazwa gatunkowa). Są żółtozielone i poziomo odstające. Słupki z 3 znamionami.
Biologia i ekologia [edytuj]
Bylina, hemikryptofit, hydrofit. Kwitnie do maja do czerwca. Jest wiatropylna, nasiona rozsiewane są przez wiatr i wodę. Występuje na bagnach, w rowach, na brzegach wód, w szuwarach. Gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Magnocaricion i Ass. Caricetum rostratae[2]. Liczba chromosomów 2n= 78-82[3].
Zmienność [edytuj]
Tworzy mieszańce z t. brzegową (Carex riparia), t. ciborowatą (Carex pseudocyperus),t. gładkodzióbkową (Carex rhynchophysa), t. nitkowatą (Carex lasiocarpa), t. pęcherzykowatą (Carex vesicaria)[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-14].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
Bibliografia [edytuj]
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
