Tyrrell 019

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tyrrell 019
Tyrrell 019
Kategoria Formuła 1
Konstruktor Tyrrell
Projektant Harvey Postlethwaite
Jean-Claude Migeot
Dane techniczne
Nadwozie monokok z włókna węglowego
Zawieszenie
przednie
wahacze, popychacze aktywujące sprężyny nad amortyzatorami
Zawieszenie
tylne
wahacze, popychacze aktywujące sprężyny nad amortyzatorami
Silnik Ford Cosworth DFR 3.5 V8
Skrzynia biegów Hewland, manualna, 6 biegów + wsteczny
Paliwo Elf
Opony Pirelli
Historia
Debiut Grand Prix San Marino 1990
Kierowcy Satoru Nakajima
Jean Alesi
Używany 1990
Wyścigi Wygrane PP NO
14 0 0 0
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
poprzednik następca
Tyrrell 018 Tyrrell 020

Tyrrell 019 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Harveya Postlethwaite'a i Jeana-Claude'a Migeota, skonstruowany przez Tyrrell Racing na sezon 1990. Pierwszy samochód Formuły 1 z podniesionym nosem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednikiem modelu był Tyrrell 018. Model 018, którym ścigali się Michele Alboreto, Jonathan Palmer i dysponujący wsparciem Camela Jean Alesi, był pierwszym samochodem Formuły 1, w którym airbox spełniał funkcję pałąka zabezpieczającego – rozwiązanie powszechnie stosowane w następnych dekadach. Na początku sezon 1990 stosowano wersję „B” tego samochodu. Jean Alesi zakwalifikował się do Grand Prix Stanów Zjednoczonych na drugim miejscu i po starcie szybko objął prowadzenie, wyprzedzając Gerharda Bergera. Po 35 okrążeniach Alesi został wyprzedzony przez Ayrtona Sennę, ale zajął w tym wyścigu drugie miejsce[1].

W Grand Prix San Marino wprowadzono następcę modelu, 019. Tyrrell 019 opierał się na poprzedniku i nie poczyniono znacznych zmian w nadwoziu. Wyjątkiem był, wprowadzony po raz pierwszy w Formule 1, podniesiony nos. Taka konstrukcja miała zoptymalizować przepływ powietrza pod samochodem, a co za tym idzie – zwiększyć docisk[1].

Wadą samochodu był słaby silnik – jednostka Forda rozwijała 620 KM mocy przy 12000 rpm. Mimo to Alesi zdołał zakwalifikować się do Grand Prix Monako na trzecim miejscu, aby finiszować w tym wyścigu jako drugi[2].

Następcą modelu był Tyrrell 020.

Wyniki w Formule 1[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Silnik Kierowcy Wyniki w poszczególnych eliminacjach Wyniki
kierowców
Wyniki
konstruktora
1990 Stany Zjednoczone Brazylia San Marino Monako Kanada Meksyk Francja Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Portugalia Hiszpania Japonia Australia Pkt. Msc. Pkt. Msc.
Tyrrell Racing Organisation Ford Japonia Satoru Nakajima - - NU NU 11 NU NU NU NU NU NU 6 NW NU 6 NU 2 (3) 15 9 (16) 5
Francja Jean Alesi - - 6 2 NU 7 NU 8 11 NU 8 NU 8 NU NW 8 7 (13) 9

Przypisy

  1. 1,0 1,1 TYRRELL FORD 019 (ang.). research-racing.de. [dostęp 2013-11-18].
  2. Wouter Melissen: Tyrrell 019 Cosworth (ang.). ultimatecarpage.com. [dostęp 2013-11-18].