UMC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
UMC-1
UMC-10

UMC (Uniwersalna Maszyna Cyfrowa) to uniwersalna nazwa wczesnych komputerów (maszyn cyfrowych) w Polsce[1] oraz rodzina pierwszych komputerów produkowanych seryjnie przez Elwro od 1962 r.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Określenie UMC (Uniwersalna Maszyna Cyfrowa) było skrótem od uniwersalnej, polskiej nazwy wczesnych jednostek obliczeniowych stosowanych w informatyce w latach 1950-1960. W odróżnieniu do MSKD (Maszyn Systemu Kart Dziurkowanych) stosowano ją do określenia maszyn cyfrowych dokonujących obliczeń numerycznych za pomocą lampowych bądź magnetycznych układów elektronowych. W fachowej terminologii stosowano je zarówno wobec maszyn cyfrowych wyprodukowanych w kraju jak również tych powstałych za granicą.

Rodzaje maszyn[edytuj | edytuj kod]

W Polsce powstało kilka maszyn tego typu . Były to:

Skonstruowane na przełomie lat 50. i 60. XX wieku na Politechnice Warszawskiej w Katedrze Budowy Maszyn Matematycznych, kierowanej przez prof. Antoniego Kilińskiego. Wykorzystywały dziwną arytmetykę "minus-dwójkową" opracowaną przez matematyka, prof. Zdzisława Pawlaka. Programowanie tych maszyn (początkowo wyłącznie w języku maszynowym) uważane było za zadanie nadzwyczaj trudne.

Języki programowania:

Przypisy

  1. Mała Encyklopedia Przyrodnicza, wyd.II, PWN, Warszawa 1962, str.152-154.
  2. Mała Encyklopedia Przyrodnicza, wyd.II, PWN, Warszawa 1962, str.154.
  3. Mała Encyklopedia Przyrodnicza, wyd.II, PWN, Warszawa 1962, str.154.
  4. Mała Encyklopedia Przyrodnicza, wyd.II, PWN, Warszawa 1962, str.154.
  5. Maszyny Matematyczne nr 1/1966r [1]
  6. Automatyzacja programowania w Polsce do roku 1970 Informatyka nr 3/1971 r [2]
  7. Maszyny Matematyczne nr 2/1967r [3]