USS Harding (DD-91)
| USS Harding (DD-91) | |
 USS Harding (DD-91) |
|
| Historia | |
| Położenie stępki | 12 lutego 1918 |
| Wodowanie | 4 lipca 1918 |
 Stany Zjednoczone |
|
| Wejście do służby | 24 stycznia 1919 |
| Wycofanie ze służby | 1 lipca 1922 |
| Los okrętu | sprzedany na złom 8 września 1936 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 1060 ton |
| Długość | 96,2 m |
| Szerokość | 9,65 m |
| Zanurzenie | 2,6 m |
| Prędkość | 35 węzłów |
| Załoga | 100 ludzi |
| Uzbrojenie | |
| 4 × 102 mm, 3 x 7,62 mm 12 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm. |
|
USS Harding (DD-91) - amerykański niszczyciel typu Wickes będący w służbie United States Navy w okresie po I wojnie światowej. Patronem okrętu był Seth Harding.
Stępkę niszczyciela położono 12 lutego 1918. Okręt zwodowano 4 lipca 1918 w stoczni Union Iron Works w San Francisco. Matką chrzestną była pani Armes. Jednostka weszła do służby 24 stycznia 1919, pierwszym dowódcą został Commander Henry D. Cooke .
Okręt został przydzielony do Floty Atlantyku. Brał udział m.in. w powrocie prezydenta Wilsona z konferencji w Wersalu. Zabezpieczał transatlantycki lot wodnosamolotów Curtiss NC. Udzielał pomocy samolotowi NC-1.
Okręt przepłynął na wody europejskie, odwiedził Anglię, Francję i Azory.
Przez kolejne miesiące prowadził ćwiczenia i rejsy w pobliżu wschodniego wybrzeża USA. 13 grudnia 1919 wszedł do stoczni w Filadelfii w celu przerobienia na okręt-bazę wodnosamolotów. 20 maja 1920 wyszedł w rejs w pobliże bazy w Pensacola. Dostarczał także zapasy medyczne do Veracruz. Dotarł tam 9 czerwca 1920, gdzie wyładował m.in. leki na dżumę. Wrócił do Pensacola 13 czerwca.
3 kwietnia 1922 wypłynął z Charleston i dotarł do Filadelfii. W tym porcie został wycofany ze służby 1 lipca 1922. Jednostka została sprzedana na złom 29 września 1936.
Linki zewnętrzne [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Ten artykuł zawiera treści udostępnione w ramach domeny publicznej przez Dictionary of American Naval Fighting Ships. Treści te są umieszczone tutaj.
