VI Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego w Radomiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
VI Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego w Radomiu
Radom-VI-LO.JPG
Patron szkoły Jan Kochanowski
Państwo  Polska
Miejscowość Radom
Data założenia 1912
Dyrektor mgr inż. Romuald Lis
Wicedyrektorzy mgr Łucja Banaszkiewicz,
mgr Mirosław Mortka
Adres ul. Kilińskiego 25,
26-600 Radom
Członkostwo Szkoły Stowarzyszone UNESCO, Towarzystwo Szkół Twórczych
Położenie na mapie Radomia
Mapa lokalizacyjna Radomia
VI Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego w Radomiu
VI Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego w Radomiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
VI Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego w Radomiu
VI Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego w Radomiu
Ziemia 51°24′08,086″N 21°09′21,193″E/51,402246 21,155887Na mapach: 51°24′08,086″N 21°09′21,193″E/51,402246 21,155887
Strona internetowa szkoły

VI Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego w Radomiu – szkoła średnia założona w 1912, wchodząca w skład Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 6. Od 2007 dyrektorem szkoły jest mgr inż. Romuald Lis. Zastępcami dyrektora są: mgr Łucja Banaszkiewicz oraz mgr Mirosław Mortka. Liceum wchodzi w skład Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 6 im. Jana Kochanowskiego w Radomiu.

O szkole[edytuj | edytuj kod]

Szkoła ma 843 finalistów, w tym 232 laureatów i 20 uczestników olimpiad międzynarodowych.

Historia szkoły[edytuj | edytuj kod]

Dwudziestolecie międzywojenne[edytuj | edytuj kod]

Korzenie Liceum sięgają 1912, wtedy to Jan Wojciechowicz założył 4-letnie Męskie Progimnazjum Filologiczne.

Radom znajdował się wówczas pod zaborem rosyjskim w związku z czym wykładowcami byli na ogół Rosjanie, choć nie brakowało również Polaków (Stanisław Egiejman, Leokadia Sluchanska-Krzymowska, ks.Bronisław Ekiert). Poza j. polskim, geografią i historia językiem wykładowym był język rosyjski. W 1913 szkoła otrzymała prawa rządowe. W 1914 życie szkoły skomplikowało się z powodu absencji nauczycieli rosyjskich związanej z wybuchem I wojny światowej, jednak dzięki zatrudnieniu miejscowych nauczycieli szkoła funkcjonowała dalej pomimo licznych przerw spowodowanych działaniami wojennymi.

W 1916 kierownikiem 6-klasowego wówczas Progimnazjum został Stanisław Egiejman (uważany za właściwego twórcę i organizatora szkoły). W latach 1918/1919 liczbę klas zwiększono do 8. Po wojnie polsko-bolszewickiej szkoła powróciła do normalnego życia. Działalność rozpoczęły wówczas pierwsze koła naukowe: literackie, klasyczne, miłośników filologii klasycznej, fizyczne, krajoznawcze i sportowe. Zaczęły działać również organizacje uczniowskie. Istniejąca od 1920. „Filarecja” w 1935 została przekształcona w Samorząd Uczniowski. Zorganizowano również „Czerwony Krzyż” oraz „Ligę Morską”. Ważnym wydarzeniem były uroczystości 400-lecia urodzin Jana Kochanowskiego, organizowane dla całego miasta. Wygłoszono referat o twórczości Patrona, deklamowano jego wiersze, wystawiono sztukę „Odprawa posłów greckich”.

Codzienne życie i sposób bycia uczniów kształtował „Regulamin szkolny”. Zobowiązywał do dyscypliny w szkole i w domu, godnego zachowania się, kultury osobistej i rzetelnej pracy. Pod kierunkiem dyrektorów Józefa Dąbrowskiego (1932-1936), a później Mieczysława Chojny (1936-1939) dokonano zmian, które doprowadziły do przekształcenia w roku 1937/38 ośmioklasowego gimnazjum w czteroletnie gimnazjum (mała matura) i dwuletnie liceum (duża matura). Wówczas szkoła otrzymała nazwe Gimnazjum i Liceum im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Gimnazjum i Liceum im. Jana Kochanowskiego było bardzo dobrze i nowocześnie zorganizowaną placówką.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Niebawem nadszedł czas sprawdzenia nie tylko wiedzy nabytej w szkole, ale przede wszystkim patriotyzmu i wierności wartościom, które wpajano wychowankom. Jak wiadomo z przekazów ustnych i dokumentów, „Kochanowszczacy” nie zawiedli. Walczyli o wolną Polskę na wszystkich frontach, wielu zapłaciło cenę najwyższą. Trwali murem przy „polskości”, czynili wszystko, aby ją ocalić przed totalitarna nawałnica z Zachodu i Wschodu. We wrześniu 1939 nie rozpoczęto lekcji – wojna przerwała naukę. Po początkowym okupacyjnym szoku zaczęto już w październiku organizować tajne nauczanie. Pierwszym organizatorem i dyrektorem był prof. Michał Małuja – wybitny nauczyciel historii. Po jego aresztowaniu i wywiezieniu do Oświęcimia, gdzie zginął – kierowanie tajnymi kompletami powierzono prof. Elżbiecie Galeckiej – polonistce. Stało sie to w styczniu 1941 roku. Wojna zabrała wielu absolwentów, uczniów i nauczycieli. Także tych, którzy dzielnie walczyli na frontach wojennych we wrześniu 1939. Bardzo wielu „Kochanowszaczków” ofiarnie działało w konspiracji.

Lata powojenne[edytuj | edytuj kod]

Budynek popijarski w Rynku 11,
dawna siedziba szkoły
Mgr inż. Karol Semik, najdłużej urzędujący dyrektor w historii szkoły (1991-2007). Od lutego 2008 Mazowiecki Kurator Oświaty.

Natychmiast po opuszczeniu Radomia przez wojska niemieckie szkoła rozpoczęła działalność. Dyrektorem został Jan Ciach. Z zapałem i energią nauczyciele i uczniowie urządzali przydzielony lokal - parter budynku popijarskiego w Rynku 11.

W 1952 szkoła rozpoczęła swą olimpijską historię. Uczeń dyrektora Wawrzyńca Słomskiego – Antoni Tomaszewski zdobył I miejsce w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Matematycznej. Dwa lata później sukces odnieśli dwaj uczniowie prof. Z. Jaworskiego – Peryt i Rogóż, którzy zostali nagrodzeni w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Chemicznej. Od tej pory corocznie powiększano konto olimpijskie. Jest to ogromna zasługa dyrektora Stanisława Zapały (był dyrektorem w latach 1956-1972), który ściągnął do Kochanowskiego wybitnych pedagogów: Stanisława Banaszkiewicza, Zbigniewa Wronkę, Hannę Juszczak. Po 48 latach szkoła ma 843 finalistów, w tym 232 laureatów i 20 uczestników olimpiad międzynarodowych. We wrześniu 1956 Liceum Jana Kochanowskiego przeniosło się do budynku przy ul. Kilińskiego 25/27, gdzie mieści się do dzisiaj. Zaszczytem było przyjęcie Liceum do Szkół Stowarzyszonych UNESCO. Nastąpiło to 6 marca 1965. Przynależność do tej organizacji zaowocowała szerokim wprowadzeniem do procesu wychowawczego problematyki międzynarodowej i wzmożenia nauki języków obcych.

Pierwszy sukces w olimpiadzie dał początek nurtowi, który istnieje do dziś i kształtował współczesne oblicze szkoły – „Kuźni Olimpijczyków”. Koronnymi dyscyplinami są od lat: chemia i fizyka. Doszły też osiągnięcia w innych olimpiadach, szczególnie w matematyce. W sumie uczniowie startowali w 20 rodzajach różnych olimpiadach przedmiotowych. Jest to dorobek, który stawia VI Liceum Ogólnokształcące w rzędzie najlepszych liceów w kraju, co potwierdzają wszelkie rankingi. Na dobrą opinię o szkole maja wpływ wyniki egzaminów wstępnych na wyższe uczelnie. Od 70-90% absolwentów zdobywa indeks, corocznie ponad 20 indeksów pochodzi z finałów olimpiad przedmiotowych. W 1987 VI Liceum Ogólnokształcące znalazło się wśród członków-założycieli Klubu Szkół Przodujących, a potem dołączyło do znakomitego i elitarnego Towarzystwa Szkół Twórczych. Liceum jest zorganizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami i możliwościami: 27 oddziały liczą 902 uczniów i 54 nauczycieli mających wyższe wykształcenie. W 1994 utworzono Liceum Bilingwalne z klasą wstępną „zerówka” i językiem wykładowym niemieckim. Zajęcia prowadzone są przez znakomitych profesorów z Polski oraz z Niemiec. Na zakończenie nauki oprócz matury uczniowie zdają również egzamin DSD II będący odpowiednikiem angielskiego Certificate in Advanced English (CAE).

Obecnie przy szkole znajduje się Publiczne Gimnazjum nr 23 im. Jana Kochanowskiego,w którym prowadzonych jest 9 klas (po 3 na każdym poziomie nauczania) o profilu matematyczno-przyrodniczym oraz dwujęzyczna z rozszerzonym programem nauczania języka niemieckiego. Uczniowie klasy dwujęzycznej mają możliwość przystąpienia do egzaminu DSD C1 w ostatnim roku nauki w liceum.

Znani nauczyciele[edytuj | edytuj kod]

Znani absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]