Valentin de Boulogne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Valentin de Boulogne, Jezus i św. Jan podczas Ostatniej Wieczerzy

Valentin de Boulogne, zw. Valentin (ur. 1591 w Coulommiers, zm. 1632 w Rzymie) – francuski malarz okresu baroku, caravaggionista.

Był uczniem Simona Voueta. Ok. 1614 przybył do Rzymu, gdzie osiadł na stałe. Przyjaźnił się z Nicolasem Poussinem. Był pod silnym wpływem Caravaggia i Bartolomea Manfrediego. Tworzył kompozycje figuralne o treści religijnej, biblijnej i rodzajowej, odznaczające się naturalizmem ujęcia, ostrym kolorytem i efektami światłocienia. Niektóre jego obrazy długo uchodziły za dzieła Caravaggia.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Chrystus i jawnogrzesznica (1620) – Los Angeles, J. Paul Getty Museum,
  • Cierniem koronowanieMonachium, Stara Pinakoteka,
  • Cztery okresy życia mężczyznyLondyn, National Gallery,
  • Dawid z głową Goliata i dwóch żołnierzy (1620 - 22) – Madryt, Muzeum Thyssen-Bornemisza,
  • Jezus wypędzający kupców ze świątyni – St. Petersburg, Ermitaż,
  • Judyta (1626-28) – Tuluza, Musée des Augustins,
  • Judyta i Holofernes (ok. 1626) – Valletta, National Museum of Fine Arts,
  • Koncert przy rzymskim reliefie (1622 - 25) – Paryż, Luwr,
  • MojżeszWiedeń, Kunsthistorisches Museum,
  • Ostatnia Wieczerza (ok. 1625-26) – Rzym, Galleria Nazionale d’Arte Antica,
  • Pijacy i muzykanci (1625) – Paryż, Luwr,
  • Sąd Salomona (ok. 1625) – Paryż, Luwr,
  • Męczeństwo świętych Processusa i Martyniana (1629) – Rzym, Pinakoteka Watykańska,
  • Szulerzy (ok. 1620) – Drezno, Gemaeldegalerie,
  • Wróżka (1628) – Paryż, Luwr,
  • Zaparcie się św. PiotraMoskwa, Muzeum Puszkina,
  • Zuzanna i starcy – Paryż, Luwr.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • C. Pietrangeli, Watykan. Arcydzieła malarstwa, Warszawa: Arkady, 2000, ISBN 83-213-3979-4.