Vortigern

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Vortigern

Vortigern – władca Brytów w latach ok. 425-449 n.e.[1], w południowo-wschodnim królestwie Kentu.

Według legend arturiańskich pod tym imieniem występuje władca – uzurpator Brytanii. Uzyskał on pomoc saskich najemników w celu odparcia ataków plądrujących Brytanię Piktów, Szkotów i Sasów. Najemnicy jednak wkrótce sprowadzili posiłki i rozpoczęli inwazję wyspy. Vortigern podjął wtedy nieudaną próbę pogodzenia Brytów i Sasów, ci ostatni jednak dokonali podczas spotkania w Stonehenge masakry przyniesioną w ukryciu bronią. Oszczędzony władca zbiegł do Walii gdzie próbował zbudować wieżę, która zgodnie z legendą wciąż się rozpadała. Dopiero Merlin wyjaśnił, że przyczyną ciągłego popadania wznoszonej budowli w ruinę są dwa walczące pod fundamentami smoki, biały i czerwony – symbolizujące dwa walczące narody – odpowiednio Sasów i Brytów. Vortigern zbiegł ponownie, po czym został zabity przez prawowitych władców Brytanii – braci Ambrosiusa i Uthera Pendragona.

Przypisy

  1. Daty panowania podane na podstawie wzmiankowania Vortigerna w Historia Brittonum przypisywanej Nenniuszowi oraz w Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum Bedy Czcigodnego