Z Wikipedii
Prowincje rzymskie ok. 120 r. Na czerwono zaznaczona Brytania.
Brytania (łac. nazwa Britannia lub Insula Albionum) – nazwa stosowana przez Rzymian w odniesieniu do dwóch największych Wysp Brytyjskich. Dzisiejsza Wielka Brytania była określana jako Britannia Maior (Brytania Większa), natomiast dzisiejsza Irlandia była określana mianem Britannia Hibernia (Hibernia). Brytanię w czasach rzymskich zasiedlała głównie ludność celtycka, Brytowie na terenach dzisiejszej Anglii i Walii, Szkoci w Irlandii, oraz nieindoeuropejski lud Piktów na terenach dzisiejszej Szkocji. Po wycofaniu się Rzymian na początku V wieku, wyspy stały się celem najazdów germańskich plemion: Anglów, Sasów i Jutów.
Brytanią nazywano też południową część wyspy, dla odróżnienia od Kaledonii, nigdy nie podbitej przez Rzymian i odgrodzonej od Brytanii Murem Hadriana.
Nazwa "Brytania" jest związana etymologicznie z "Bretonia", krainą we Francji. Obydwa obszary były zamieszkiwane przez ludność celtycką.
[edytuj] Linki zewnętrzne
