Włodzimierz Aleksandrowicz Romanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wielki Książę Włodzimierz Aleksandrowicz (ok. 1882)

Włodzimierz Aleksandrowicz Romanow (ur. 22 kwietnia 1847 w Petersburgu, zm. 17 lutego 1909 tamże) – wielki książę Rosji, wojskowy, od 1880 Generał kawalerii, senator, członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego.

Urodził się jako trzeci syn (trzecie spośród ośmiorga dzieci) następcy tronu Rosji, wielkiego księcia Aleksandra (przyszłego cesarza Aleksandra II) z jego małżeństwa z wielką księżną (późniejszą cesarzową) Maria Aleksandrowną. W państwie tym panował wówczas jego dziadek Mikołaj I. Starszym bratem był m.in. przyszły cesarz Rosji Aleksander III.

28 sierpnia 1874 w Sankt Petersburgu poślubił luterankę księżniczkę Marię Aleksandrę Elżbietę Eleonorę, która mimo odmowy przyjęcia wiary prawosławnej, przyjęła imię Maria Pawłowna. Para miała pięcioro dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]