Walkirie
Czuwanie Walkirii
Walkirie (norw. i duń. Valkyrie, szw. Valkyria) – w mitologii nordyckiej pomniejsze boginie, córki Odyna, zwykle przedstawiane jako piękne dziewice-wojowniczki ujeżdżające skrzydlate konie (czasem wilki), uzbrojone we włócznie i tarcze. Najbardziej znane walkirie nosiły przydomki Wyjąca i Wściekła.
Zadaniem Walkirii było sprowadzanie dusz najdzielniejszych poległych w boju wojowników, Einherjerów, do Walhalli. Były również posłankami Odyna i służkami usługującymi podczas uczt w Walhalli.
Jeden z mitów o walkiriach – historia romansu Brunhildy z wojownikiem Sygurdem – posłużył za kanwę jednego z wątków miłosnych w dramatach muzycznych Ryszarda Wagnera Walkiria, Zygfryd, Zmierzch bogów wchodzących w skład tetralogii Pierścień Nibelunga (der Ring des Nibelungen)[1][2][3][4][5][6].
Alfabetyczna lista walkirii [edytuj]
- Brunhilda (Brynhildr)
- Göndul
- Gudr
- Gunn
- Herfjoturr
- Hildr
- Hladgunnr
- Hlokk
- Hrist
- Mist
- Olrun
- Rota
- Sigrdrifa (Sigrdrífa)
- Sigrun (Sigrún)
- Skagull
- Skeggjald
- Skuld
- Svafa (Sváva)
- Thrud (Þrúðr)
- Madziga
W wagnerowskim Pierścieniu Nibelunga walkirii było dziewięć, a ich imiona różniły się od przedstawionej wyżej listy[1][2][3][7][5][6].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Kolekcja „La Scala”, Polskie Media Amer.Com, Oxford Educational Sp. z o.o.; ISBN 978-83-7425-384-0.
- ↑ 2,0 2,1 Wagner – Der Ring des Nibelungen, Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks – Bernard Haitink, EMI Classics 2008.
- ↑ 3,0 3,1 Kronika Opery, Wydawnictwo KRONIKA 1993, ISBN 83-900331-7-8.
- ↑ Józef Kański, Przewodnik operowy, Polskie Wydawnictwo Muzyczne S.A., Kraków 2008; ISBN 978-83-224-0721-9. .
- ↑ 5,0 5,1 Wagner – Der Ring des Nibelungen, Berliner Philharmoniker – Herbert von Karajan, Deutsche Gramophon, 1998.
- ↑ 6,0 6,1 Wagner – THE GREAT OPERAS FROM THE BAYREUTH FESTIVAL, Decca, 2008.
- ↑ Józef Kański, Przewodnik operowy, Polskie Wydawnictwo Muzyczne S.A., Kraków 2008; ISBN 978-83-224-0721-9. .
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
