Wielka Ławra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Klasztor Wielkiej Ławry
Μονή Μεγίστης Λαύρας
Dziedziniec klasztoru
Dziedziniec klasztoru
Państwo  Grecja
Miejscowość Athos
Kościół Cerkiew prawosławna
Typ zakonu męski
Liczba zakonników (2000) 362
Założyciel klasztoru Atanazy z Athosu
Fundator Nicefor II Fokas
Data budowy 963
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Klasztor Wielkiej Ławry
Klasztor Wielkiej Ławry
Ziemia 40°10′16″N 24°22′58″E/40,171111 24,382778Na mapach: 40°10′16″N 24°22′58″E/40,171111 24,382778
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dziedziniec klasztoru

Klasztor Wielkiej Ławry (gr. Μονή Μεγίστης Λαύρας) – pierwszy klasztor na Górze Athos, położony w południowo-wschodniej części półwyspu. Zbudowany został w 963 przez mnicha Atanazego Atoskiego, zwanego też Atanazym z Trebizondu[1] dzięki funduszom bizantyjskiego cesarza Nicefora II Fokasa, który zamierzał abdykować i zostać mnichem, zanim został zamordowany w 969. Wielka Ławra jest najstarszym i największym klasztorem na Górze Athos w Grecji. W 2000 mieszkało w nim 362 mnichów. Znajduje się tu 37 kaplic.

Zbiory biblioteczne[edytuj | edytuj kod]

Biblioteka Wielkiej Ławry zawiera 2 046 greckich rękopisów, 165 kodeksów, ponad 20 000 ksiąg drukowanych i około 100 rękopisów w innych językach. Wśród najstarszych zbiorów znajdują się: 8 kart z biblijnego kodeksu Coislinianus (VI wiek), kodeks 044 (Ψ) z VIII wieku, kodeksy 049, 0167, 1073, 1505, 2524, 1519.

Ikona św. Atanazego Atoskiego

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Alexander Kazhdan, Alice Mary Talbot: Lavra, Great. In: Oxford Dictionary of Byzantium II, 1991, s. 1190-1191.
  • Mark J. Johnson, Architecture of the Lavra. In: Oxford Dictionary of Byzantium II, 1991, s. 1191.
  • Anthony Cutler, Nancy Patterson Ševčenko: Art Treasures of the Lavra. In: Oxford Dictionary of Byzantium II, 1991, s. 1191.

Przypisy