Zakonnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zakonnik – człowiek, który wybrał życie w jakiejś wspólnocie religijnej. Kapłana zakonnika często nazywa się ojcem (pater), a zakonników niekapłanów braćmi (frater).

Zakonnicy określani są formalnie jako "osoby konsekrowane", "prowadzący życie konsekrowane".

W zakonach franciszkańskich słowo "brat" często stosuje się również w odniesieniu do zakonników kapłanów.

W Kościele katolickim zakonnicy najczęściej składają trzy śluby: czystości (obejmujący m.in. zobowiązanie do życia w celibacie), ubóstwa i posłuszeństwa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]