Wielki Szu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielki Szu
Gatunek dramat, film sensacyjny
Rok produkcji 1982
Data premiery 16 maja 1983
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 96 min.
Reżyseria Sylwester Chęciński
Scenariusz Jan Purzycki
Główne role Jan Nowicki, Andrzej Pieczyński, Dorota Pomykała, Leon Niemczyk, Karol Strasburger
Muzyka Andrzej Korzyński
Zdjęcia Jerzy Stawicki
Scenografia Tadeusz Kosarewicz
Kostiumy Alicja Wasilewska
Montaż Krzysztof Osiecki
Produkcja ZF Kadr
Dystrybucja Film Polski
Nagrody 1984 - Złota Kaczka w kategorii: najlepszy film polski

Wielki Szu – polski film fabularny z 1982 roku w reżyserii Sylwestra Chęcińskiego, dramat sensacyjny. Obecnie kultowy film polskiego kina okresu PRL.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się w Polsce lat 70. XX wieku, w epoce tzw. "późnego Gierka". Wielki Szu, starzejący się, choć nadal uważany za największego z polskich szulerów wychodzi na wolność po pięciu latach pobytu w więzieniu. Żona, nie wierząc by mógł się zmienić, narzuca mu rozwód i podział pokaźnego majątku. Zmęczony życiem Wielki Szu pragnie kupić dom w spokojnej górskiej miejscowości, gdzie nikt nie zna jego przeszłości i gdzie będzie mógł nieniepokojony spędzić starość. Trafia na ogłoszenie o sprzedaży domu przez spółdzielnię mieszkaniową w miejscowości Lutyń w Sudetach. Niestety, zamiast spokoju i zapomnienia, zastaje oszustwo i hazard od którego chciał się uwolnić. Kupno domu, o którym marzył, okazuje się ustawionym przez miejscowego oligarchę, cukiernika Mikuna, oszustwem. Mistrz szulerów postanawia się odegrać na Mikunie. Udając amatora siada z Mikunem do gry w oko, w której wygrywa od niego olbrzymią sumę pół miliona złotych (ówcześnie równowartość domu). Dzięki sprytowi i pomocy przygodnie poznanego Jurka – miejscowego cwaniaka-taksówkarza – udaje mu się opuścić Lutyń mimo pościgu Mikuna. Jurek jest jednak również hazardzistą, stary szuler fascynuje go, chce być taki jak on. Szu ostrzega amatora przed ciemną stroną życia hazardzisty, co jednak nie przeraża Jurka. Widząc jego talent i zacięcie, postanawia przekazać młodemu człowiekowi tajniki gry. A najważniejsze, postanawia dać mu lekcję, która zrobi z Jurka następcę mistrza lub zniechęci go do kart na resztę życia. W ustawionej przez Szu grze Jurek przegrywa mieszkanie, taksówkę i pieniądze klubu sportowego, uzyskane dzięki pomocy brata. Mistrz sam dostał taką lekcję przed laty i teraz przekazuje pałeczkę swojemu następcy. "Sztafeta" – jak sam mówi w jednej ze scen filmu. Tak jak przewidział, Jurek podnosi się po wielkim ciosie i sięga po karty.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Wielki Szu – wielki szuler, oszust z którym nie można wygrać. Przyjeżdża do Lutynia aby kupić dom. Poznaje młodego taksówkarza Jurka i uczy go sztuki kantowania. Zostaje zabity przez Lipo - jednego ze swoich dawnych wrogów, w kotłowni hotelu Victoria po przegranej swego ucznia.
  • Jurek – taksówkarz, dobrze zapowiadający się gracz pokerowy. Prosi "Szu" by nauczył go kantować.
  • Mikun – cukiernik z Lutynia, kanciarz, hazardzista. Przegrywa z "Szu" w oczko i pragnie zemsty.
  • Denel – szuler, którego Mikun wynajmuje do pokonania Wielkiego Szu. W ustawionym wspólnie z "Szu" pojedynku wygrywa z Jurkiem (w Hotelu Victoria), pozostawiając go bez grosza przy duszy – co jest ostatnią lekcją dla Jurka.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]