Grażyna Szapołowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grażyna Szapołowska
Grażyna Szapołowska, 2008
Grażyna Szapołowska, 2008
Data
i miejsce urodzenia
19 września 1953
Bydgoszcz, Polska
Zawód Aktorka
Lata aktywności od 1977
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal Zasłużony Kulturze "Gloria Artis"
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Grażyna Szapołowska w Wikicytatach
Grażyna Szapołowska (2005)

Grażyna Szapołowska (ur. 19 września 1953 w Bydgoszczy) – polska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna, w latach 1977–1984 i 2004–2011 aktorka Teatru Narodowego w Warszawie.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Po maturze przez dwa lata grała we Wrocławskim Teatrze Pantomimy, w 1977 ukończyła warszawską PWST, w latach 1977-1984 występowała w stołecznym Teatrze Narodowym (m.in. rola księżniczki w Śnie srebrnym Salomei Juliusza Słowackiego).

Jeszcze w czasie studiów grywała epizodyczne role w serialach telewizyjnych (m.in. w Czterdziestolatku i w Lalce). Jej debiutem na wielkim ekranie była rola Jagody w polsko-jugosłowiańskim dramacie psychologicznym Zapach ziemi (1977). Wybitną i odważną rolę lesbijki Livii (u boku nagrodzonej w Cannes Jadwigi Jankowskiej-Cieślak) zagrała w 1982 w węgierskim filmie Egymásra nézve (Inne spojrzenie). W tym samym roku zagrała obok Jana Nowickiego w Wielkim Szu. Przełom w jej karierze nastąpił jednak w 1983, wraz z występem w popularnej komedii muzycznej Lata dwudzieste... lata trzydzieste... Janusza Rzeszewskiego.

W latach 80. ograniczyła występy w teatrze i skupiła się na pracy w filmie. Współpracowała wówczas z Krzysztofem Kieślowskim, co zaowocowało rolami w Bez końca (1984) oraz Krótkim filmie o miłości (1988). Za kreację w tym ostatnim filmie otrzymała nagrodę Srebrnego Hugo na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago, została też laureatką nagrody za najlepszą rolę kobiecą na 13. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

W latach 90. Grażyna Szapołowska stworzyła ważne kreacje m.in. jako matka w Kronikach domowych Leszka Wosiewicza (1997) oraz Telimena w ekranizacji Pana Tadeusza Adama Mickiewicza, w reżyserii Andrzeja Wajdy (1999). Rola Telimeny została nagrodzona Polską Nagrodą Filmową – Orłem za najlepszą rolę kobiecą w 2000.

W 1997 podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnęła dłoń na Promenadzie Gwiazd. W 2003 została uhonorowana umieszczeniem tablicy z odlewem podpisu w Alei Gwiazd na Rynku Staromiejskim w Toruniu, przed Dworem Artusa.

Aktorka występowała także za granicą, głównie w filmach węgierskich, włoskich i niemieckich. Grażyna Szapołowska występowała również na scenie jako interpretatorka piosenki aktorskiej. W 2005 wydała zbiór opowiadań pt. Pocałunki. W 2008 wzięła udział w III edycji programu telewizyjnego Jak oni śpiewają. W 2011 aktorka zasiadła w jury programu TVP2 Bitwa na głosy. W kwietniu 2011 Grażyna Szapołowska została zwolniona dyscyplinarnie z Teatru Narodowego w Warszawie przez Jana Englerta, po tym jak nie stawiła się na spektakl z powodu udziału w nagraniu telewizyjnym[1].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Spektakle Teatru Telewizji (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody filmowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2011: Nagroda "Złota Kaczka" za rolę w filmie "Magnat w kategorii: najlepsza amantka w historii kina polskiego.
  • 2000: Nagroda "Złota Kaczka" w kategorii: najlepsza polska aktorka; za rok 1999.
  • 2000: Polskie Nagrody Filmowe "Orły" w kategorii: najlepsza główna rola kobieca; za rok 1999.
  • 2000: tytuł "Najsławniejszego Polaka 1999" przyznany w plebiscycie słuchaczy Polskiego Radia.
  • 1999: Polskie Nagrody Filmowe "Orły" (nominacja) w kategorii: najlepsza rola kobieca; za rok 1998
  • 1997: Odcisk dłoń na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach.
  • 1992: Nagroda im. Ennio de Flaiano.
  • 1989: Nagroda "Srebrny Hugo"przyznana w Chicago.
  • 1989: Nagroda "Złota Kaczka" w kategorii: najlepsza polska aktorka; za rok 1988.
  • 1988: Najlepsza główna rola kobieca na FPFF Gdynia.
  • 1987: Nagroda "Złoty Ekran"za rolę w filmie "Przez dotyk".
  • 1986: Nagroda "Gwiazdy Filmowego Sezonu" przyznany na XVI LLF w Łagowie.
  • 1986: Nagroda dla najlepszej aktorki festiwalu KSF "Młodzi i Film" w Koszalinie.
  • 1986: Nagroda "Złota Kaczka" w kategorii: najlepsza polska aktorka; za rok 1985.
  • 1985: Nagroda "Gwiazdy Filmowego Sezonu" przyznany na XV LLF w Łagowie.
  • 1985: Nagroda "Złota Kaczka" w kategorii: najlepsza polska aktorka; za rok 1984.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Kilkakrotnie wychodziła za mąż, a jej życiowymi partnerami byli: Marek Lewandowski, Andrzej Jungowski, Paweł Potoroczyn, a obecnie - Eryk Stępniewski.

Jest mamą aktorki i reżyserki Katarzyny Jungowskiej[5].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]