Wierzbownica błotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wierzbownica błotna
Wierzbownica błotna – kwiatostan
Wierzbownica błotna – kwiatostan
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd mirtowce
Rodzina wiesiołkowate
Rodzaj wierzbownica
Gatunek wierzbownica błotna
Nazwa systematyczna
Epilobium palustre
Sp. Pl. 348. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Morfologia

Wierzbownica błotna (Epilobium palustre L.) – gatunek rośliny z rodziny wiesiołkowatych (Onagraceae). Występuje w Azji, Ameryce Północnej i w Europie[2]. W Polsce pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina wieloletnia z podziemnym, rozgałęzionym rozłogami.
Łodyga
Pojedyncza lub rozgałęziona, obła o wysokości od (5)10-70 cm.
Liście
równowąskolancetowate, naprzeciwległe, całobrzegie lub odległe i niewyraźnie ząbkowane, o brzegach podwiniętych
Kwiaty
Drobne, różowe do ciemnoróżowych, zebrane w szczytowe grono; płatki długości 5-9 mm, głęboko sercowato wycięte na szczycie.
Owoce
Torebka zawierająca dużą ilość niełupek zaopatrzonych w aparat lotny w postaci pęczka jedwabistych szczecinek zapewniających wiatrosiewność.
Korzenie
Krótkie, nitkowate rozłogi podziemne z wydłużonymi międzywęźlami pokrytymi łuskowatymi liśćmi; na końcu rozłogów tworzą się jesienią rozmnóżki.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Gatunek wilgociolubny, rośnie w rowach, na podmokłych łąkach, torfowiskach, brzegach wód. Preferuje gleby kwaśne i wilgotne. W górach dochodzi po piętro subalpejskie. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Epilobio-Juncetum effusi[4]. Kwitnie lipiec-sierpień. Roślina żywicielska motyla postojaka wiesiołkowca.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Gatunek bardzo zmienny, tworzy liczne modyfikacje siedliskowe różniące się wzrostem, kształtem i ząbowaniem liści, obecnością rozmnóżek etc. Większość z nich nie ma większego znaczenia taksonomicznego. Często tworzy mieszańce z innymi gatunkami z rodzaju Epilobium: z Epilobium tetragonum (E. ×laschianum Hausskn.), Epilobium obscurum (E. ×schmidtianum Rostk.), Epilobium lamyi, Epilobium montanum, Epilobium parviflorum, Epilobium collinum[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-14].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-10].
  3. 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.